Brain Sciences· 2026Q2· Derleme
İnme Sonrası Koku Disfonksiyonu: Ağ Mekanizmaları, Klinik Sonuçları ve Rehabilitasyonu
Post-Stroke Olfactory Dysfunction: Network Mechanisms, Clinical Consequences, and Rehabilitation
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
İnme sonrası koku disfonksiyonu, basit bir koku kaybı değil, iştahı, tehlike algısını ve yaşam kalitesini etkileyen çok boyutlu bir ağ bozukluğudur.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Koku disfonksiyonu, inmenin hafife alınan bir sonucudur ve iştahı, tehlike algısını, hafızayı ve yaşam kalitesini etkiler.
- Defisitler, epitelden kortekse kadar koku sistemini etkileyen doğrudan hasar, ağ bozulması, diaschizis veya ikincil dejenerasyondan kaynaklanır.
- Klinik belirtiler arasında hipozmi, anozmi, bozulmuş koku tanımlama/ayırt etme/hafıza ve değişmiş koku hoşluğu bulunur.
- İnme sonrası koku disfonksiyonu, basit bir koku kaybı olarak değil, çok boyutlu bir ağ bozukluğu olarak anlaşılmalıdır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Stroke is the second leading cause of death after ischemic heart disease, accounting for 10% of all deaths worldwide. Stroke is also a major cause of long-term neurological disability, yet olfactory dysfunction remains an underrecognized consequence of cerebrovascular injury. Smell is rarely evaluated in stroke patients despite its central role in appetite, hedonia, hazard detection, memory, emotional processing, and quality of life. The olfactory system extends from the olfactory epithelium and olfactory bulb to primary olfactory cortex, limbic regions, orbitofrontal cortex, insula, thalamus, hippocampus, broader fronto-limbic networks and cerebellum. The broad anatomical organization of the olfactory system subjects it to frequent perturbation due to stroke or other lesions. Post-stroke olfactory deficits may result from direct injury to olfactory structures, disruption of higher-order olfactory networks, diaschisis, altered sniffing and sensorimotor control, or secondary degeneration. Clinically, these deficits are manifested as hyposmia, anosmia, impaired odor identification, discrimination and memory, altered odor pleasantness, reduced flavor perception, loss of appetite, or reduced odor-guided behavior. Current evidence indicates that olfactory dysfunction can persist into the chronic phase of stroke, although a single prevalence estimate cannot be established because populations, timing, testing methods, and reporting differ substantially across studies. This narrative review provides an overview of stroke-related olfactory dysfunction, emphasizing olfactory pathway anatomy, lesion-relevant mechanisms, clinical consequences, measurement limitations, rehabilitation approaches, and future research priorities. We argue that post-stroke olfactory dysfunction should be understood as a multidimensional network-based disorder rather than a simple binary loss of smell.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Brain Sciences, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Duyusal Sistemler
Sensory SystemsNeuroscience