PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Seismological Research Letters· 2026Q1

Gömülü Sürtünmeli Fay Sistemlerinde Tektonik Yükleme Altında Deprem Nükleasyon Eğilimini Haritalamak İçin 3B Sonlu Eleman İş Akışı

A 3D Finite-Element Workflow for Mapping Earthquake Nucleation Tendency Under Tectonic Loading in Embedded Frictional Fault Systems

Zheng Li, Xiong Xiong, Greenhalgh Stewart

Kısa özet

Yeni bir 3B sonlu eleman iş akışı, önceden bir başlangıç noktası atamadan faylarda deprem nükleasyon eğilimini haritalar; eşleştirilmiş simülasyonlar arasındaki diferansiyel başlangıç kayması (Δs(x)) bir gösterge olarak kullanılır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Gömülü sürtünmeli fay sistemlerinde deprem nükleasyon eğilimini haritalamak için bir 3B sonlu eleman iş akışı sunulmaktadır.
  • İş akışı, eşleştirilmiş simülasyonları (sadece yerçekimi vs. yerçekimi-artı-tektonik) karşılaştırarak bir yırtılma başlangıç noktasını önceden atamaktan kaçınır.
  • Eşleştirilmiş dallar arasındaki diferansiyel başlangıç kayması (Δs(x)), nükleasyon eğiliminin tek olay göstergesi olarak hizmet eder.
  • Ağ çözünürlüğü lokalizasyon derinliğini etkiler; 1–2 km'lik ağlar 15–16 km derinlikte tutarlı sonuçlar gösterir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Abstract Dynamic-rupture simulations commonly prescribe rupture initiation, which complicates assessment of where instability would preferentially localize for a given fault geometry and tectonic loading. We present a 3D finite-element workflow that maps relative nucleation tendency on embedded frictional fault systems without preassigning an initiation point. Faults are represented as frictional contact interfaces within an elastic volume. Gravity is retained in both branches to provide the depth-dependent normal-stress background and stable contact closure on embedded frictional interfaces. The workflow employs paired branches on the same undeformed geometry with an identical mesh: a gravity-only quasi-static baseline and a gravity-plus-tectonic branch that differs only by a small displacement boundary condition. Each quasi-static state is transferred to a short implicit transient analysis on the same undeformed mesh under the same gravity and compatible boundary constraints. Slip may occur through the contact-state transition from sticking to sliding in the transient stage. We define the onset slip s(x) as the slip accumulated over the first N dynamic increments (default N = 1) and use the differential onset slip Δs(x) between the paired branches as a single-event indicator of nucleation tendency. Timestep tests over Δt=0.001–0.05 s identify the same peak node, and 1–2 km meshes give consistent localization at 15–16 km depth; coarser 3–4 km meshes shift the peak to 3–5 km depth, whereas the thresholded high-slip footprint remains resolution dependent.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Seismological Research Letters, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

GeophysicsEarth and Planetary Sciences