Journal of Dental Research· 2026Q1
Diş Hekimliğinde GLP-1 Reseptör Agonistleri: Vaatler, Tuzaklar ve Kanıt Boşlukları
GLP-1 Receptor Agonists in Dentistry: Promise, Pitfalls, and Evidence Gaps
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Obezite tedavisi için yaygın olarak reçete edilen GLP-1 reseptör agonistleri (GLP-1RA'lar), hayvan modellerinde inflamasyonu ve kemik kaybını azaltarak ağız sağlığı için ön klinik vaatler göstermektedir, ancak klinik kanıtlar yetersizdir ve ağız kuruluğu ile potansiyel diş erozyonu gibi olumsuz etkiler mevcuttur.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Klinik öncesi çalışmalar, GLP-1RA'ların periodontal dokularda inflamasyonu ve kemik rezorpsiyonunu azalttığını ve implant kemik entegrasyonunu iyileştirdiğini göstermektedir.
- GLP-1RA'lar, periodontal ligament kök hücrelerinin osteojenik farklılaşmasını destekler.
- Ağız sağlığı üzerindeki faydalar için klinik kanıtlar tek bir retrospektif kohort çalışmasıyla sınırlıdır.
- Bildirilen ağız içi yan etkiler arasında kserostomi, disgeuzi ve anosmi yer alır; GI yan etkilerinden kaynaklanan diş erozyonu ve çürük için potansiyel ölçülmemiş riskler bulunmaktadır.
- Bakteriyel DPP-4 benzeri enzimler aracılığıyla GLP-1 sinyalizasyonu ve ağız mikrobiyotası arasında çift yönlü bir bağlantı mevcuttur.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
GLP-1RAs (glucagon-like peptide-1 receptor agonists) have become one of the fastest-growing drug classes worldwide, with prescriptions for obesity treatment increasing by 587% from 2019 to 2024. While their metabolic and cardiovascular benefits are well established, the implications for oral health remain largely unexamined. Preclinical evidence consistently demonstrates anti-inflammatory and osteoprotective effects on periodontal and peri-implant tissues: GLP-1RAs promote osteogenic differentiation of periodontal ligament stem cells, reduce alveolar bone resorption in animal models of periodontitis, and enhance implant osseointegration in diabetic rats. However, these findings are based exclusively on in vitro and animal studies, with only a single retrospective cohort study providing limited clinical data. Conversely, several oral adverse effects have been reported based on pharmacovigilance analyses, including xerostomia, dysgeusia, and anosmia, particularly for semaglutide. Gastrointestinal side effects, particularly nausea (15% to 50%), vomiting (5% to 24%), and gastroesophageal reflux, pose a plausible but unquantified risk for tooth erosion and secondary caries. A bidirectional link between GLP-1 signaling and the oral microbiota, mediated by bacterial dipeptidyl peptidase (DPP)–4–like enzymes that degrade endogenous GLP-1, adds further complexity. Despite this breadth of potential interactions, no prospective study has used any dental outcome as an endpoint in patients receiving GLP-1RAs. This critical appraisal synthesizes the evidence across multiple dental disciplines, grades it in each domain, and identifies the gaps that demand urgent investigation.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of Dental Research, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Periodontoloji
PeriodonticsDentistry