PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Scientific Reports· 2026Q1

Shanidar Mağarası'ndan Yeni Bir Neandertal Bireyde Cenaze Davranışı ve Ölümcül Travma Kanıtları

Evidence for funerary behaviour and lethal trauma in a new Neanderthal individual from Shanidar Cave

Emma Pomeroy, Chris O. Hunt, Lucía López‐Polín, Nohemi Sala ve diğerleri

Kısa özet

75.000 yıl öncesine tarihlenen ve Shanidar Mağarası'nda bulunan yeni bir Neandertal birey olan Shanidar A, ciddi yüz travması ve ahşap mızrakla uyumlu kürek kemiği delinmesi belirtileri göstererek karmaşık cenaze davranışları ve alet kullanımını düşündürmektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Yaklaşık 75.000 yıl öncesine tarihlenen Shanidar A Neandertal bireyi, Shanidar Mağarası'nda bulundu.
  • Keşif, mezar kümesindeki birey sayısını beşe çıkararak karmaşık Neandertal cenaze davranışlarını destekliyor.
  • Shanidar A, grup bakımını düşündüren ciddi yüz travması ve ahşap mızrakla uyumlu bir kürek kemiği delinmesi gösteriyor.
  • Bulgular, Neandertaller tarafından ahşap aletlerin kullanımına dair dolaylı kanıtlar sunuyor.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Abstract Shanidar Cave has long featured in debates concerning Neanderthal cognitive capacity and behaviour, including evidence for care and intentional burial. By identifying additional individuals, including Shanidar A reported here, new excavations have expanded a burial cluster first identified in 1960. Shanidar A, an older adult, was deposited around 75,000 years ago, decayed, and their skeletal remains were subsequently disturbed by a flash flood. Our findings raise the minimum number of individuals in this unparalleled cluster to five, supporting interpretations of complex, potentially meaningful Neanderthal mortuary behaviour. Shanidar A also demonstrates major non-fatal trauma to the face and rare evidence of perimortem penetrating trauma among Neanderthals. Trauma among Middle and Upper Palaeolithic Neanderthals and modern humans, and subsequent survival, is common. However, the facial injury was severe and unusual. It suggests care from group members, the evolutionary origins of which are also contentious. The nature of the perimortem penetrating traumatic injury adds to a small corpus of such injuries in the hominin fossil record. The morphology of this scapula perforation is consistent with injury from a wooden spear, providing valuable (albeit indirect) evidence for the use of wooden implements in the Middle Palaeolithic, which is often difficult to demonstrate given the rare preservation of organic materials.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Scientific Reports, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Antropoloji

AnthropologySocial Sciences