PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Neurology· 2026Q1

APOE ɛ4 ve ɛ2 Genotiplerinin Yüz Yaş Üstü Bireylerde Bilişsel Gerileme Üzerindeki Rolü

Role of APOE ɛ4 and ɛ2 With Longitudinal Cognitive Decline Among Those With Exceptional Longevity

Hilary Colbeth, Alexander Ivan B. Posis, Batool M. Rizvi, Charles S DeCarli ve diğerleri

Kısa özet

90 yaş üstü APOE ɛ4 taşıyıcılarında yürütücü işlevlerde daha hızlı gerileme, APOE ɛ2 taşıyıcılarında ise sözel epizodik bellekte daha yavaş gerileme gözlemlenmiştir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • 90 yaş üstü APOE ɛ4 taşıyıcıları, yürütücü işlev ve anlamsal bellekte taşıyıcı olmayanlara benzer bir gerileme göstermiştir.
  • APOE ɛ2 taşıyıcıları, taşıyıcı olmayanlara kıyasla sözel epizodik bellekte daha yavaş bir gerileme sergilemiştir (β = 0.07, %95 GA 0.00-0.15).
  • APOE ɛ4'ün yürütücü işlev gerilemesi üzerindeki olumsuz etkisi, olağanüstü uzun ömürlü bireylerde bile devam etmektedir.
  • Lineer karma etkiler ve ortak modeller, ölüm riskini hesaba katarak benzer sonuçlar vermiştir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

BACKGROUND AND OBJECTIVES: ɛ4 is the strongest genetic risk factor for late-onset Alzheimer disease, while ɛ2 is associated with decreased risk. However, it is unclear how these genotypes relate to cognitive decline among those aged older than 90+. We examined associations of ɛ4 and ɛ2 with longitudinal change in 3 cognitive domains among individuals aged 90+. METHODS: genotyping was conducted using DNA extracted from saliva. Two dichotomous exposures were defined as ɛ4 carriers (ɛ2/ɛ4, ɛ3/ɛ4, or ɛ4/ɛ4 genotypes) vs non-ɛ4-carriers with no ɛ4 allele and ɛ2 carriers (ɛ2/2, ɛ2/3 genotypes) vs non-ɛ2-carriers (ɛ3/ɛ3, ɛ2/ɛ4, ɛ3/ɛ4, or ɛ4/ɛ4). Executive function (EF), semantic memory (SM), and verbal episodic memory (VEM) were measured every 6 months on up to 11 occasions using the Spanish and English Neuropsychological Scales. Time to all-cause mortality was calculated from baseline to death. We fit linear mixed-effects (LME) models and joint models (LME and Cox proportional hazard submodels) to account for the competing risk of death. Models adjusted for age and sex. RESULTS: ɛ2 carriers had similar decline in EF (β = 0.01, 95% CI -0.05 to 0.08) and SM (β = 0.01, 95% CI -0.05 to 0.08) but slower decline in VEM (β = 0.07, 95% CI 0.00-0.15) compared with noncarriers. Longitudinal results were similar for LME and joint models. DISCUSSION: After accounting for the competing risk of death, the negative consequences of ɛ4 on EF decline extend to those with exceptional longevity.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Neurology, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Psikiyatri ve Ruh Sağlığı

Psychiatry and Mental healthMedicine