PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Proceedings of the Royal Society B Biological Sciences· 2014Q1

Küresel geç Kuvaterner megafauna yok oluşları iklim değişikliğiyle değil, insanlarla bağlantılı

Global late Quaternary megafauna extinctions linked to humans, not climate change

Christopher J. Sandom, Søren Faurby, Brody Sandel, Jens‐Christian Svenning

Kısa özet

Kapsamlı ülke düzeyindeki verileri kullanan ilk tür düzeyinde, makro ölçekli analize göre, küresel olarak geç Kuvaterner megafauna yok oluşlarının ana nedeni iklim değişikliği değil, modern insanlardır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • 132.000 ila 1.000 yıl önce küresel olarak yok olan tüm büyük memeli türleri (>10 kg) analiz edildi.
  • Yok oluş şiddeti, hominin biyocoğrafyası (insan varlığı) ile güçlü bir şekilde ilişkilidir.
  • İklim değişikliğinin, yok oluşlarla en fazla zayıf, Avrasya'ya özgü bir bağlantısı vardı.
  • Modern insanların dünya çapındaki megafauna kayıplarının birincil itici gücü olduğunu desteklemektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

The late Quaternary megafauna extinction was a severe global-scale event. Two factors, climate change and modern humans, have received broad support as the primary drivers, but their absolute and relative importance remains controversial. To date, focus has been on the extinction chronology of individual or small groups of species, specific geographical regions or macroscale studies at very coarse geographical and taxonomic resolution, limiting the possibility of adequately testing the proposed hypotheses. We present, to our knowledge, the first global analysis of this extinction based on comprehensive country-level data on the geographical distribution of all large mammal species (more than or equal to 10 kg) that have gone globally or continentally extinct between the beginning of the Last Interglacial at 132,000 years BP and the late Holocene 1000 years BP, testing the relative roles played by glacial-interglacial climate change and humans. We show that the severity of extinction is strongly tied to hominin palaeobiogeography, with at most a weak, Eurasia-specific link to climate change. This first species-level macroscale analysis at relatively high geographical resolution provides strong support for modern humans as the primary driver of the worldwide megafauna losses during the late Quaternary.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Proceedings of the Royal Society B Biological Sciences, 2014 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Antropoloji

AnthropologySocial Sciences