Frontiers in Medicine· 2026Q1
HLA Moleküler Uyumsuzluğu: Transplantasyonda Hassas Tıp Yolunda Bir Adım
HLA molecular mismatch – A step towards precision medicine in transplantation for individualized immune risk assessment and immunosuppression
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
HLA moleküler uyumsuzluğu, antikor gelişimi, reddetme ve greft sonuçlarıyla ilişkilendirilen, böbrek transplantasyonunda alloimmün risk için gelişmekte olan bir prognostik biyobelirteçtir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Geç dönem böbrek allogreft kaybı önemli bir zorluktur ve alloimmün hasar greft yetmezliğinin ana nedenidir.
- HLA moleküler uyumsuzluğu, transplantasyonda alloimmün risk için gelişmekte olan bir prognostik biyobelirteçtir.
- Moleküler uyumsuzluk, de novo donör spesifik antikor gelişimi, reddetme ve greft sonuçlarıyla ilişkilidir.
- Potansiyel uygulamalar arasında immünosupresyonun azaltılması ve riske göre uyarlanmış sürveyans yer alır, ancak müdahale rehberliği daha fazla kanıt gerektirir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Despite advances in immunosuppression and histocompatibility assessment, late kidney allograft attrition remains an important challenge, with alloimmune injury a major cause of death-censored graft failure. More precise assessment of alloimmune risk could enable individualized immunosuppression and surveillance based on recipient risk. In this narrative review, we examine the evolution of histocompatibility assessment and the emergence of HLA molecular mismatch as a prognostic biomarker of alloimmunity. We review evidence linking molecular mismatch to de novo donor-specific antibody development, rejection and graft outcomes, and its interaction with immunosuppressive exposure. We critically evaluate potential applications to immunosuppression minimization, risk-adapted surveillance, and donor selection, while distinguishing prognostic validity from evidence for mismatch-guided intervention. Finally, we discuss methodological and biological limitations and emerging approaches integrating complementary molecular compatibility measures with functional and longitudinal biomarkers. Such multimodal strategies may ultimately enable more individualized assessment and management of alloimmune risk following kidney transplantation.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Frontiers in Medicine, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Transplantasyon (Organ Nakli)
TransplantationMedicine