Frontiers in Pharmacology· 2026Q1· Derleme
Huntington hastalığında oksidatif stresi yönetmek için farmakolojik stratejiler: preklinik modellerden klinik denemelere
Pharmacological strategies to manage oxidative stress in Huntington’s disease: from preclinical models to clinical trials
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Oksidatif stres, mitokondriyal disfonksiyon ve bozulmuş antioksidan yanıtlar Huntington hastalığının (HD) ilerlemesinin anahtar belirleyicileridir, ancak preklinik ilaç bulgularının klinik faydaya dönüştürülmesi zorluğunu sürdürmektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Oksidatif stres, mitokondriyal disfonksiyon ve bozulmuş antioksidan yanıtlar Huntington hastalığı patogenezinde merkezi rol oynamaktadır.
- Çok sayıda bileşik, redoks dengesi, mitokondriyal fonksiyon ve antioksidan savunmaları hedefleyerek preklinik HD modellerinde faydalar göstermektedir.
- Bu tedavilerin klinik translasyonu, hedef etkileşimi, beyin maruziyeti ve müdahale zamanlaması gibi zorluklar nedeniyle sınırlı kalmıştır.
- Gelecekteki stratejiler daha erken müdahale, biyobelirteç güdümlü hasta sınıflandırması, kombinasyon tedavileri ve ilaç yeniden konumlandırmayı içerebilir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Huntington disease (HD) is a progressive neurodegenerative disorder for which effective disease-modifying treatments remain limited. Growing evidence indicates that oxidative stress, mitochondrial dysfunction, and impaired cellular antioxidant responses are important contributors to HD pathogenesis and may interact with mechanisms that drive disease progression, including somatic CAG repeat expansion. This narrative review examines therapeutic strategies aimed at restoring redox balance in HD, with particular emphasis on approaches targeting mitochondrial function, antioxidant defense, glutathione metabolism, lipid oxidation, and metal homeostasis. Although a broad range of compounds has shown beneficial effects in experimental models, translation into clinical benefit has so far been limited. This gap may reflect insufficient target engagement, inadequate brain exposure, intervention at advanced disease stages, and the difficulty of capturing biologically meaningful effects using conventional clinical endpoints. Future therapeutic development may therefore benefit from earlier intervention, biomarker-guided patient stratification, combination strategies integrating redox modulation with huntingtin-lowering approaches, and the repurposing of clinically established drugs targeting mitochondrial and redox pathways.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Frontiers in Pharmacology, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Hücresel ve Moleküler Sinirbilim
Cellular and Molecular NeuroscienceNeuroscience