Shakespeare· 2026Q2
Shakespeare'de Yaşlanan Üreme Vücutlarını Queerleştirmek
‘No Womanhood? Ah, Beastly Creature’ ( Titus , 2.2.182): Queering Old(er) Reproductive Bodies in Shakespeare
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Tamora ve Kleopatra gibi Shakespeare karakterleri, devam eden üreme potansiyeline sahip yaşlı kadınların sabit cinsiyet ikiliklerini bozduğunu göstererek erken modern tıbbi ve sosyal yaşam döngüsü modellerine meydan okuyor.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Erken modern tıbbi söylem, cinsel farkı temel ancak sabit olmayan bir unsur olarak görmüş, üreme kapasitesi dişi yaşam döngüsü boyunca değişmiştir.
- Menopoz sonrası kadınların daha erkeksi kabul edildiği, daha az kanayan aktif genç kadınların ise virago olabileceği düşünülmüştür.
- Hala üreyebilen yaşlı kadınlar, hizmetçi, eş ve matron şeklindeki erken modern yaşam döngüsü modelini bozmaktadır.
- Shakespeare karakterleri Tamora ve Kleopatra, cinsiyet ifadesinin yaş ve üreme potansiyeli ile nasıl kesiştiğini göstermek için analiz edilmektedir.
- Üreyen dişi bedenin queer bir yorumu, yaşam döngüsü modelini ve desteklediği cinsiyet ikiliğini istikrarsızlaştırmaktadır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Early modern medical discourse grounded in humoural and Galenic theory regarded sexual difference as essential, yet not necessarily fixed. Physicians defined womanhood through menstruation, parturition, and lactation, but these markers failed to secure a stable gender binary. Medical texts repeatedly demonstrated that female bodies resisted totalising narratives, particularly because reproductive capacity changed across the female life cycle. Women who ceased menstruating were thought to become more masculine, while physically active young women who bled less might develop into viragos occupying a space between femininity and masculinity. Biological difference, therefore, did not guarantee stable gendered embodiment. This paper argues that older yet still reproductive women disrupt early modern models of the female life cycle organised around maid, wife, and matron. Focusing on Tamora in Titus Andronicus and Cleopatra in Antony and Cleopatra, I examine how gender expression intersects with age and reproductive potential. Reading these figures through early modern medical ideas about ageing and reproduction, I propose a queer interpretation of the reproductive female body that destabilises both the life-cycle model and the gender binary it sustains.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Shakespeare, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Klasik Filoloji
ClassicsArts and Humanities