PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Nursing Inquiry· 2026Q1

Altlığın Biyopolitiği ve Bakımın Egemenliği: Ulusötesi Bir Soykütük ve Hemşirelikte Özgürleştirici Praksis Paradigması

The Biopolitics of Subalternity and the Sovereignty of Care: A Transnational Genealogy and the Emancipatory Praxis Paradigm in Nursing

Baldomero de Maya Sánchez, Mitzi Letelier Valdivia, María de los Ángeles Navarro Perán, Rosa María Cárdaba García ve diğerleri

Kısa özet

Bu makale, biyomedikal indirgemecilik ve kurumsal biyolojik güçten kaynaklanan ve tarihsel olarak hemşirelik bakımını ikincil konuma iten sağlık hizmetlerindeki yapısal krize karşı Özgürleştirici Praksis ve Bakım Egemenliği Paradigmasını (EPCSP) önermektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Sağlık sistemleri, biyomedikal indirgemecilik ve kurumsal biyolojik güçten kaynaklanan yapısal bir krizle karşı karşıyadır.
  • Hemşireliğin tarihsel kurumsallaşması, özerk bakımdan ziyade devredilmiş biyomedikal rutinleri önceliklendiren gizli bir müfredat aracılığıyla altlığı ve uysallığı yeniden üretmiştir.
  • Rol geçiş şoku ve ahlaki sıkıntı, bireysel kırılganlıklar yerine meşru epistemolojik direniş eylemleri olarak kavramsallaştırılmaktadır.
  • Özgürleştirici Praksis ve Bakım Egemenliği Paradigması (EPCSP), hemşirelik eğitimini ve uygulamasını yeniden tanımlamak için önerilmektedir.
  • EPCSP, bakımın tıbbi tedaviye eşitliğini sağlamayı ve uygulayıcılara kurumsal biyolojik güce karşı eleştirel bir yetkinlik kazandırmayı hedeflemektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

ABSTRACT Contemporary healthcare systems face a structural crisis driven by biomedical reductionism, institutional biopower, and corporate rationalization. In this context, professional enculturation in nursing has historically functioned to reproduce subalternity and institutional docility through a clinical hidden curriculum that privileges delegated biomedical routines over autonomous care. Drawing upon a transnational genealogy across four foundational paradigms (biomedical positivist, interpretive‐humanistic, disciplinary, and critical‐sociopolitical), this article deconstructs how organizational architectures constrain Care Science. Crucially, rather than framing role transition shock and moral distress as individual psychological fragility or resilience deficits, we conceptualize them as acts of legitimate epistemological resistance. To overcome this institutional alienation, we propose the Emancipatory Praxis and Care Sovereignty Paradigm (EPCSP). Grounded in critical pedagogy, feminist ethics, and systemic humanism, the EPCSP redefines nursing education and clinical practice. It establishes the ontological parity of care in relation to medical cure, equips practitioners with critical agency to dismantle institutional biopower, and provides the operational framework required to address complex chronicity, mitigate clinical iatrogenesis, and secure the disciplinary sovereignty of Care Science.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Nursing Inquiry, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Research and TheoryNursing