Religions· 2026Q1
Dini Dönüşümün İlişkisel Dönüşüm Olarak İncelenmesi: Malezya ve Bangladeş'teki İki Yerli Topluluk Arasında Nas–Tadabbur–İhsan Çerçevesi
Religious Conversion as Relational Transformation: Nas–Tadabbur–Ihsan Framework Among Two Indigenous Communities of Malaysia and Bangladesh
- 1atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Malezya'daki Orang Asli'nin (İslam'a) ve Bangladeş'teki Santal'ın (Hristiyanlığa) dini dönüşümü, sadece doktrinel bir değişiklik değil, ahlaki yaşam, akrabalık ve aidiyetin müzakere edilmiş bir dönüşümüdür.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Yerli topluluklarda dini dönüşüm, yeni dini öğretilerin mevcut kozmolojik çerçeveler içinde yeniden yorumlanmasını ve melez ahlaki manzaraların oluşmasını içerir.
- Dönüşüm, inanç veya asimilasyon doğrultusunda doğrusal bir hareketten ziyade, ahlaki yaşam, akrabalık ve aidiyetin müzakere edilmiş bir dönüşümü olarak daha iyi anlaşılmalıdır.
- İlişkisel ontoloji, yansıtıcı epistemoloji ve etik pratiği birbirine bağlayan Nas–Tadabbur–İhsan (NTI) modeli, bu dönüşümleri analiz etmek için bir teorik mercek görevi görür.
- İslam kökenli bir kavramsal kelime hazinesi, Hristiyan yerli deneyimlerinin itirafçı bir okumasını dayatmadan karşılaştırmalı analitik bir mercek olarak dikkatle kullanılabilir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
This article aims to situate itself within religious anthropological scholarship through a comparative study of Indigenous religious transformation in Malaysia and Bangladesh. Methodologically, the study combines phenomenological interpretation with a decolonial perspective rooted in relational ontology, seeing humans as embedded in land, ancestry, kinship, and community. Drawing on ethnographic engagement and interpretive analysis, it examines the Orang Asli of Peninsular Malaysia (conversion to Islam) and the Bangladeshi Santal (conversion to Christianity), showing that conversion rarely entails simple doctrinal change but unfolds as a negotiated transformation of moral life, kinship, and belonging within existing cultural worlds. Indigenous actors reinterpret new religious teachings through their own cosmological frameworks, creating hybrid moral landscapes where Indigenous relational knowledge coexists with new religious practices. To understand these dynamics, the article develops the Nas–Tadabbur–Ihsan (NTI) model, connecting relational ontology (Nas), reflective epistemology (Tadabbur), and ethical practice (Ihsan). While these concepts originate in Islamic ethical vocabulary, the article does not present NTI as a universal model; rather, it uses it as a heuristic-theoretical lens derived from that lexis to examine how religious conversion is experienced as a relational, reflective, and ethical transformation. This article contributes to the anthropology of religion by showing how an Islamically derived conceptual vocabulary can serve, with caution, as a comparative analytical lens without imposing a confessional reading on the Christian Indigenous experience. It advances conversion studies by reframing Indigenous conversion as relational transformation rather than linear movement in belief, affiliation, or assimilation. Thus, Indigenous conversion is better understood as an ongoing process of ethical negotiation and relational reconfiguration, not merely cultural rupture or assimilation.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Religions, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Felsefe
PhilosophyArts and Humanities