Pacific Conservation Biology· 2026Q2
Dağ Örümcekleri Sıcak Noktada Dramatik Şekilde Küçüldü
Cataxia on the edge: range contraction of endemic montane mygalomorph spiders in a biodiversity hotspot
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Biyoçeşitlilik sıcak noktasındaki dört endemik dağ yeraltı tuzağı örümcek türü, 22 yıl içinde yaşam alanlarında ciddi daralmalar (%49-67 işgal alanı azalması) ve yuva bolluğunda %98'in üzerinde düşüşler yaşadı.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Dört endemik dağ yeraltı tuzağı örümcek türü (Cataxia spp.), 22 yıl içinde yaşam alanlarında %49-67 oranında azalma yaşadı.
- Dört türün de yuva bolluğu %98'in üzerinde azaldı.
- Düşüşler en çok alçak rakımlarda ve yangına maruz kalan alanlarda görüldü.
- Kalan popülasyonlar, belirli mikro habitat özelliklerine (bulut, kayalar, karmaşıklık) sahip yüksek rakımlı vadilerde yoğunlaştı.
- İşgal ve yuva yoğunluğu topoğrafya ve mikro habitat ile güçlü bir şekilde ilişkilidir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Context Large shifts in species distributions are projected under future climate scenarios, yet long-term empirical evidence remains scarce, particularly for invertebrates. Aims We quantified changes in occupancy, abundance, and population structure over 22 years for four short-range endemic trapdoor spider species (Cataxia sandsorum, C. stirlingi, C. colesi, C. barrettae) and tested associations with microhabitat, environmental, and disturbance conditions. Methods Presence–absence surveys conducted in 2002 and 2024 across >250 km of replicated traverses were combined with burrow density and microhabitat assessments from 293 quadrats across 17 subpopulations. Species distribution models identified predictors of occupancy and burrow density. Key results All species showed severe contractions, with 49–67% reductions in area of occupancy and >98% declines in burrow abundance. Declines were greatest at lower elevations and in areas exposed to repeated intense fires. These areas also supported fewer juveniles and recruits. Remnant populations persist mostly in cool, moist, high-elevation gullies where orographic cloud, rocky substrates, and microhabitat complexity provide climate buffering and fire refuge. Occupancy and burrow density were strongly associated with topography and fine-scale microhabitat variables. Conclusions Despite historical persistence linked to longevity and deep-burrowing behaviour, these species have declined rapidly over the past two decades. Implications Narrow habitat requirements and limited dispersal capacity render these taxa highly vulnerable to escalating climate and fire pressures. Other co-habiting surface and shallow-burrowing relict taxa may face even greater risk. Urgent conservation action is required, including habitat protection and restoration, microhabitat enhancement, fire-regime management, assisted recolonisation, connectivity management, long-term monitoring, legislative integration, and stakeholder engagement.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Pacific Conservation Biology, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Ecological ModelingEnvironmental Science