PofoliaPofolia ile paylaşıldı

The American Journal of Sports Medicine· 1992Q1

Atletlerde naviküler stres kırıklarının konservatif ve cerrahi yönetiminin sonuçları

Outcome of conservative and surgical management of navicular stress fracture in athletes

Karim M. Khan, Peter J. Fuller, Peter Brukner, Chris Kearney ve diğerleri

Kısa özet

Naviküler stres kırıkları sonrası en az 6 haftalık ağırlık vermeyen alçı immobilizasyonu, sporcuların %86'sının spora dönmesini sağlarken, ağırlık vermeye devam ederek aktivite kısıtlaması uygulananlara göre (%26 dönüş oranı) anlamlı derecede daha iyi sonuç verdi.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Naviküler stres kırıkları sonrası en az 6 haftalık ağırlık vermeyen alçı immobilizasyonu uygulanan sporcuların %86'sı spora geri döndü.
  • Aktivite kısıtlaması ve ağırlık vermeye devam eden sporcuların sadece %26'sı spora dönebildi.
  • Ağırlık vermeye dayalı tedavilerin başarısız olduğu durumlarda, ağırlık vermeyen alçı immobilizasyonu vakaların %86'sında başarılı oldu.
  • Ağırlık vermeye dayalı tedavilerin başarısız olduğu durumlarda cerrahi müdahale %73 dönüş-spora oranına ulaştı.
  • Bilgisayarlı tomografi (BT) iyileşme bulguları, klinik birleşmeyi zorunlu olarak yansıtmayabilir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Eighty-two athletes with 86 clinical navicular stress fractures, all imaged with computerized tomography, were followed for an average of 33 months (range, 6 to 108) after diagnosis. Initial treatment consisted of at least 6 weeks of nonweightbearing cast immobilization for 22 fractures, at least 6 weeks of limitation of activity with continued weightbearing for 34 fractures, and a period of less than 6 weeks of conservative treatment for another 19 fractures. Five patients attempted to continue playing sports. Six patients had immediate surgery. Nineteen of 22 patients (86%) who had initial non-weightbearing cast immobilization treatment returned to sports, compared with only 9 of 34 patients (26%) who initially continued weightbearing with limited activity (P < 0.001). After failure of the latter treatment, successful outcomes were seen for 6 of 7 patients (86%) treated with nonweightbearing cast immobilization, while 11 of 15 patients (73%) who had one surgical procedure were able to return to sports. These results indicate that nonweightbearing cast immobilization is the treatment of choice for navicular stress fractures. Also, this treatment compares favorably with surgical treatment for patients who present after failed weightbearing treatments. Computerized tomographic appearances of healing fractures do not necessarily mirror clinical union, and postimmobilization management should be monitored clinically.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. The American Journal of Sports Medicine, 1992 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Biyomedikal Mühendislik

Biomedical EngineeringEngineering