Orthodontics and Craniofacial Research· 2026Q1
Şeffaf Aparey Tedavisi, Öngörülenden Daha Az Posterior Okluzal Temas Sağlıyor
Short‐Term Changes in the Occlusal Contacts During Anterior Segmental Orthodontic Treatment With Clear Aligners in Adult Patients
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
14 şeffaf aparey sonrasında, öngörülenin aksine posterior okluzal temas alanında 33.41 mm²'lik önemli bir azalma gözlemlendi; premolarlar ve molarlarda belirgin düşüşler saptandı.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- 14 şeffaf aparey sonrasında, öngörülen posterior okluzal temas alanına kıyasla 33.41 mm² daha az temas alanı elde edildi (30.30 mm²'ye karşılık 63.71 mm²).
- İlk premolarlarda (-3.09 mm²), ikinci premolarlarda (-5.44 mm²), birinci molarlarda (-11.46 mm²) ve ikinci molarlarda (-13.42 mm²) elde edilen temas alanında anlamlı azalmalar gözlemlendi.
- Elde edilen santral kesici diş temas alanı, öngörülenden biraz daha fazlaydı (+0.49 mm²).
- İlk tedavi planında herhangi bir posterior hareket programlanmamıştı.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
ABSTRACT Objective To compare ClinCheck‐predicted and achieved maxillary occlusal contact areas immediately after an initial 14‐aligner anterior segmental sequence without programmed posterior movement. Materials and Methods This retrospective study included 31 adult women treated with 14 maxillary and mandibular clear aligners. Bilateral first premolars through second molars were digitally locked. Predicted stage‐14 models and intraoral scans obtained immediately after aligner 14 and before refinement were assessed at maximum intercuspation. Contact regions at 0.00‐mm clearance were quantified with ImageJ. The primary outcome was the patient‐level total posterior achieved‐minus‐predicted difference. Tooth‐type differences were analysed using patient‐clustered generalized estimating equations with Holm adjustment; bite‐ramp comparisons were exploratory. Results Predicted and achieved total posterior areas were 63.71 ± 36.56 and 30.30 ± 18.26 mm 2 , respectively (mean difference, −33.41 mm 2 ; 95% CI, −44.42 to −22.40; p < 0.001). After Holm adjustment, the achieved central‐incisor area was 0.49 mm 2 greater than predicted ( p = 0.003), whereas areas were smaller at the first premolars, second premolars, first molars, and second molars by 3.09, 5.44, 11.46, and 13.42 mm 2 , respectively (adjusted p ≤ 0.016). Lateral‐incisor and canine differences were not significant. Bite‐ramp groups did not differ significantly. Conclusion After 14 aligners, the achieved posterior contact area was substantially smaller than predicted despite no programmed posterior movement. This early discrepancy supports direct evaluation of posterior contacts before refinement.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Orthodontics and Craniofacial Research, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Ortodonti
OrthodonticsDentistry