PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Sensors· 2026Q1· Derleme

Dönen Makine Elemanları İçin Sonlu Eleman Modeli Güncelleme: Yöntemler, Uygulamalar ve Gelecek Yönelimleri—Bir Derleme

Finite Element Model Updating for Rotating Machinery: Methods, Applications, and Future Directions—A Review

DongHee Park, Jongyoung Moon, JaeGwang Yoon, Byeong Keun Choi

Kısa özet

Dönen makineler için sonlu eleman modeli güncelleme (FEMU) yöntemleri incelenmiş, rotor-yatak kalibrasyonu ve operasyonel-yanıt güncellemesinde olgunluk gösterirken, doğrusal olmayan ve arıza parametre tahmininde sınırlamalar olduğu görülmüştür.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Dönen makineler için FEMU, dönme hızı, yatak özellikleri ve doğrusal olmayan etkileşimlerden kaynaklanan zorluklarla karşı karşıyadır.
  • FEMU, rotor-yatak kalibrasyonu ve operasyonel-yanıt tabanlı güncelleme için en olgun durumdadır.
  • Doğrusal olmayan ve bileşik arıza parametrelerinin deneysel olarak doğrulanmış ters tahmini şu anda sınırlıdır.
  • Çoklu koşul belirleyiciliği ve belirsizlik farkındalığına sahip güncellemeyi vurgulayan yaşam döngüsü odaklı bir FEMU çerçevesi önerilmektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Finite element model updating (FEMU) provides a physics-based approach for reducing discrepancies between numerical models and measured responses by estimating uncertain physical parameters. Its application to rotating machinery is challenging because rotor dynamics are strongly affected by rotational speed, bearing and support properties, nonlinear interactions, operating conditions, measurement limitations, and parameter correlation. This review examines FEMU methods and applications for rotating machinery, distinguishing direct FEMU studies from nonlinear, uncertainty, surrogate, and AI-based studies that primarily provide enabling techniques. Direct matrix correction, sensitivity-based, optimization-based, surrogate-assisted, Bayesian, AI-driven, and hybrid approaches are compared in terms of physical interpretability, identifiability, computational demand, uncertainty treatment, and validation. The reviewed literature indicates that FEMU is most mature for rotor–bearing calibration, bearing and support parameter identification, and operational-response-based updating, whereas experimentally validated inverse estimation of nonlinear and compound-fault parameters remains limited. Based on these findings, a lifecycle-oriented FEMU framework and research roadmap are proposed, emphasizing multi-condition identifiability, uncertainty-aware updating, computational efficiency, independent validation, and governed synchronization. Surrogate and AI-assisted estimation should remain connected to validated high-fidelity physical models and defined operating domains for credible condition assessment and digital-twin applications.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Sensors, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: İnşaat ve Yapı Mühendisliği

Civil and Structural EngineeringEngineering