Stress· 2026Q2
Yaşam boyu hava kirliliği maruziyeti bağlamında fiziksel aktivite ve kardiyorespiratuar uygunluğun saç kortizol konsantrasyonları ile yoğunluğa bağlı ilişkileri
Intensity-dependent associations of physical activity and cardiorespiratory fitness with hair cortisol concentrations in the context of lifetime air pollution exposure
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Şiddetli fiziksel aktivite, orta düzey aktivite veya kardiyorespiratuar uygunluk değil, yetişkinlerde (N=133) daha yüksek saç kortizol konsantrasyonları (SKK) ile pozitif olarak ilişkiliydi, bu da SKK'nın kronik stres biyobelirteci olarak yorumlanmasında yoğunluğun önemini düşündürmektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Şiddetli fiziksel aktivite, hem öz-bildirim (LTEQ: B = 0.010, p = 0.042) hem de objektif olarak ölçülen (Fitbit: B = 0.006, p = 0.044) verilerde saç kortizol konsantrasyonu (SKK) ile pozitif bir ilişki göstermiştir.
- Kardiyorespiratuar uygunluk (VO2peak), başlangıçta daha yüksek SKK ile ilişkiliydi (B = 0.019, p = 0.041), ancak şiddetli fiziksel aktivite hesaba katıldıktan sonra bu bağlantı zayıflamıştır.
- Ne orta düzey fiziksel aktivite ne de PM2.5, PM10 veya NO2'ye maruz kalma ile ilgili tahmin edilen yaşam boyu maruziyet SKK ile anlamlı bir şekilde ilişkili bulunmamıştır.
- Çalışmaya %87'si kadın olan 133 yetişkin dahil edilmiş ve yaklaşık 3 aylık kortizol maruziyetini yansıtan 3 cm'lik saç segmentlerinden SKK ölçülmüştür.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Hair cortisol concentration (HCC) is used as a biomarker of chronic stress. While evidence linking HCC to physical activity is mixed, associations with cardiorespiratory fitness remain unexplored, and the contribution of long-term ambient air pollution is unclear. This study examined associations of HCC with objectively and subjectively assessed moderate and vigorous physical activity, cardiorespiratory fitness, and estimated lifetime ambient air pollution exposure. Data were obtained from a subsample of adults (N = 133; 87% women) participating in the Healthy Aging in an Industrial Environment-Programme 4 study (4HAIE). HCC was quantified from 3-cm hair segments using liquid chromatography-tandem mass spectrometry, reflecting cortisol exposure over approximately 3 months. Physical activity was assessed using the Leisure-Time Exercise Questionnaire (LTEQ) and 14-day Fitbit monitoring, and cardiorespiratory fitness by peak oxygen uptake (VO2peak). Lifetime exposure to particulate matter (PM2.5 and PM10) and nitrogen dioxide (NO2) was estimated from residential histories and historical air pollution models. Associations were examined using multiple linear regression and hierarchical models. Vigorous physical activity was positively associated with HCC in both self-reported (LTEQ: B = 0.010, p = 0.042) and objectively measured data (Fitbit: B = 0.006, p = 0.044). VO2peak was initially associated with higher HCC (B = 0.019, p = 0.041), but this association was attenuated after inclusion of vigorous physical activity. Neither moderate physical activity nor lifetime air pollution exposure was significantly associated with HCC. These findings suggest that vigorous physical activity may contribute to higher HCC, highlighting the importance of considering physical activity intensity when interpreting HCC as a biomarker of chronic stress.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Stress, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Davranışsal Sinirbilim
Behavioral NeuroscienceNeuroscience