PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Internal Medicine Journal· 2026Q2

Serum ozmolalitesi ile kritik hastalarda deliryum arasındaki ilişki: retrospektif bir kohort çalışması

Association between serum osmolality and delirium in critically ill patients: a retrospective cohort study

Yu Fang, Tong Ni

Kısa özet

Hem yüksek (hiper-ozmolalite) hem de düşük (hipo-ozmolalite) serum ozmolalite seviyeleri, kritik hastalarda deliryum riskinde anlamlı bir artışla ilişkilidir; hiper-ozmolalite riski %35, hipo-ozmolalite ise %24 oranında artırmaktadır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Hiper-ozmolalite, deliryum riskinde %35'lik bir artışla ilişkilendirilmiştir (HR = 1.35).
  • Hipo-ozmolalite, deliryum riskinde %24'lük bir artışla ilişkilendirilmiştir (HR = 1.24).
  • En düşük deliryum riskinin 293.2 mOsm/kg ozmolalitede olduğu U şeklinde bir ilişki gözlemlenmiştir.
  • İlişki, mekanik ventilasyon veya vazopressör alan hastalarda daha güçlü bulunmuştur.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Abstract Background Delirium is a common and serious neuropsychiatric disorder in intensive care unit patients. It is associated with adverse outcomes and long‐term sequelae. Serum osmolality is a simple‐to‐calculate, readily available physiological parameter that may influence neurological function. Its relationship with delirium remains unclear. Aims This retrospective study aimed to evaluate the association between serum osmolality and delirium in a critically ill population. Methods We conducted a retrospective cohort study of 30 073 patients screened from the Medical Information Mart for Intensive Care IV database. Serum osmolality was calculated and categorised into hypo‐osmolality, normal osmolality and hyper‐osmolality groups. The primary outcome was delirium. Kaplan–Meier curves, Cox proportional hazards models and restricted cubic splines were used to examine the association. Sensitivity analyses, competing risk models and subgroup analyses were performed. Results Among 30 073 eligible patients, 2.9% had hypo‐osmolality, 82.1% normal osmolality and 15.1% hyper‐osmolality. In the fully adjusted model (Model III), hyper‐osmolality was associated with a 35% increased risk of delirium (HR = 1.35, 95% CI: 1.27–1.45, P < 0.001). Hypo‐osmolality was associated with a 24% increased risk of delirium (HR = 1.24, 95% CI: 1.05–1.46, P = 0.013). Restricted cubic spline analysis revealed a U‐shaped relationship ( P < 0.001), with the lowest risk at an osmolality of 293.2 mOsm/kg. Results remained robust in sensitivity and competing risk analyses. Subgroup analyses showed stronger associations in patients receiving mechanical ventilation or vasopressors. Conclusions Both hyper‐osmolality and hypo‐osmolality are associated with an increased risk of delirium in critically ill patients. Maintaining osmolality homeostasis may be important for delirium prevention, especially in those receiving mechanical ventilation or vasopressors.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Internal Medicine Journal, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Yoğun Bakım ve Kritik Bakım Tıbbı

Critical Care and Intensive Care MedicineMedicine