International Urogynecology Journal· 2026Q2· Derleme
Rahim Sarkması İçin Manchester Prosedürü: Sistematik Bir Derleme ve Uzman Görüş Birliği Bildirgeleri
A Systematic Review (and Meta-Analysis) and Global Expert Consensus Statements (U-POP): The Manchester Procedure
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Manchester prosedürü teknikleri, kardinal bağ süspansiyonunu içerenlerde %9.16 anatomik başarısızlık oranı gösterirken, içermeyenlerde bu oran %30.22'dir (p=0.024); ancak hasta tarafından bildirilen şişkinlik semptomları ve yeniden tedavi oranları benzerdi.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Kardinal bağ süspansiyonunu içeren Manchester prosedürü teknikleri, içermeyenlere göre daha düşük anatomik başarısızlık oranlarına sahipti (%9.16'ya karşılık %30.22; p=0.024).
- Hasta tarafından bildirilen vajinal şişkinlik semptomları ve yeniden tedavi oranları, iki teknik grubu arasında benzerdi.
- Genel çalışma kalitesi düşüktü (C derecesi), sadece bir çalışma servikal elongasyonu açıkça tanımlamış ve ölçmüştür.
- Mevcut kanıtlar, servikal elongasyon için en etkili cerrahi yaklaşımı belirlemek için yetersizdir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Abstract Introduction and Hypothesis The Manchester procedure (MP) is the oldest uterus-sparing technique for uterine prolapse and has traditionally been used to treat cervical elongation (CE). However, its optimal application remains unclear. This review aimed to evaluate the best management of CE during primary uterovaginal prolapse repair, and to assess whether MP technique variations influence outcomes. Methods Following PRISMA guidelines, studies were retrieved from MEDLINE, Embase, and Pubmed through November 3, 2025. Evidence quality was assessed using GRADE criteria. Eligible studies included women undergoing surgery for primary uterovaginal prolapse. Outcomes included anatomic recurrence, patient-reported symptoms of vaginal bulge, and retreatment at ≥ 12 months. Random-effects meta-analyses were performed when ≥ 2 studies reported the same intervention and outcome. Evidence-based clinical statements were developed and evaluated through a consensus conference. Results Of 456 screened abstracts, 12 studies met inclusion criteria (one RCT, one prospective cohort, ten retrospective cohorts). Overall study quality was low (grade C). Only one study clearly defined and measured CE, preventing determination of the most effective surgical approach for women with CE. MP techniques incorporating cardinal-ligament suspension showed lower anatomic failure rates than those without (9.16% vs 30.22; p = 0.024). Patient-reported bulge symptoms were similar (17.59% vs 17.32%; p = 0.969), as were retreatment rates (3.91% vs 9.45%; p = 0.136). Conclusions Current evidence does not identify an optimal surgical strategy for CE due to inconsistent definitions and limited reporting of CE measurement. MP techniques incorporating cardinal-ligament suspension may reduce anatomic recurrence, although data remain limited and heterogeneous. Standardized CE definitions and improved reporting are needed to strengthen the evidence base.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. International Urogynecology Journal, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Romatoloji
RheumatologyMedicine