Media Culture & Society· 2026Q1
Afrika Sinema Endüstrisinde Sömürgeciliğin Kalıcı Ekonomik Etkisi
Colonial continuity and the African film industry: A comparative political economy of structural reproduction
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Küresel itibarına rağmen, Afrika sinema endüstrileri, sömürge döneminden kalan ve yerel çıkarlar aleyhine küresel sermayeye hizmet eden ekonomik yapılar nedeniyle 20 milyar dolarlık potansiyelinden yalnızca 5 milyar dolar gelir elde etmektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Afrika film sektörü, 20 milyar dolarlık potansiyelinin sadece 5 milyar dolarını üretiyor.
- Korsanlık, Afrika ülkelerinin üçte ikisinde potansiyel gelirlerin yarısından fazlasını oluşturuyor.
- Sömürge dönemi siyasi-ekonomik yapıları, sömürge sonrası kurumlar ve dijital platformlar aracılığıyla yeniden üretiliyor.
- Nijerya, Gana ve Frankofon Batı Afrika'nın karşılaştırmalı analizi, ortak sömürgeci mantığın neden olduğu yakınsak performans düşüklüğünü ortaya koyuyor.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
African cinema produces at scale and commands global cultural prestige, yet captures a fraction of its economic potential. The film sector generates only USD 5 billion from an estimated potential of USD 20 billion; piracy accounts for over half of potential revenues in two-thirds of African countries; Nigeria operates 68 cinemas for a population of over 200 million; and former cinema houses in Burkina Faso, host of the continent’s most celebrated film festival, are now market spaces. This paper argues that these conditions persist because the political-economic arrangements organising African film industries were established under colonialism and reproduced through successive institutional forms, including postcolonial state film companies, structural adjustment and digital streaming platforms, serving global capital at the expense of African producers and audiences. The colonial continuity thesis, developed through Mosco’s framework of commodification, spatialisation and structuration, provides the mechanism-level explanation for this persistence. Applied comparatively across Nigeria, Ghana and Francophone West Africa, three contexts selected for meaningful variation in colonial history, state film policy tradition and industry form, the framework reveals convergence that no country-specific explanation can account for, extending Ngwenya’s challenge to critical political economy by specifying the colonial structural logic that class-based analysis leaves unaccounted.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Media Culture & Society, 2026 · DOI ↗
Devamı Pofolia uygulamasında
Çıkarımlar ve makaleye soru sorma; ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Ücretsiz.
Web'de giriş yaparak açAlan: Antropoloji
AnthropologySocial Sciences