PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Journal of Diabetes Investigation· 2026Q1

Tip 2 diyabet hastalarında tofogliflozinin böbrek fonksiyonu üzerindeki uzun vadeli etkileri: Retrospektif çok merkezli bir çalışma

Long‐term effects of tofogliflozin on renal function in patients with type 2 diabetes: A retrospective multicenter study

N Shinagawa, Hiroshi Okada, Junya Hironaka, Shinta Yamamoto ve diğerleri

Kısa özet

Tofogliflozin, tip 2 diyabet hastalarında 72 ay boyunca tahmini glomerüler filtrasyon hızını (eGFR) anlamlı derecede yavaşlatmıştır; eGFR değişimi, tofogliflozin grubunda -4.51 mL/dk/1.73 m² iken, tofogliflozin dışı grupta -10.64 mL/dk/1.73 m² olarak bulunmuştur.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Tofogliflozin tedavisi, tip 2 diyabet hastalarında 72 ay boyunca tahmini glomerüler filtrasyon hızında (eGFR) anlamlı derecede daha yavaş bir düşüşle ilişkilendirilmiştir.
  • 72. ayda en küçük kareler ortalaması eGFR değişimi, tofogliflozin grubu için -4.51 mL/dk/1.73 m² iken, tofogliflozin dışı grup için -10.64 mL/dk/1.73 m² idi.
  • Tofogliflozin, tofogliflozin dışı gruba kıyasla glikozillenmiş hemoglobin ve vücut ağırlığında da anlamlı iyileşmeler göstermiştir.
  • 48. ayda gruplar arasında idrar albümin-kreatinin oranındaki değişikliklerde anlamlı bir fark gözlenmemiştir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

ABSTRACT Aims To investigate the long‐term renal effects of tofogliflozin, with the shortest half‐life among sodium–glucose cotransporter 2 inhibitors, in real‐world clinical practice. Materials and methods We retrospectively enrolled patients with type 2 diabetes mellitus treated at three affiliated hospitals between January 2015 and May 2024. The primary outcome was the change in estimated glomerular filtration rate from baseline to 72 months. After inverse probability of treatment weighting, linear mixed‐effects models were used to compare estimated glomerular filtration rate changes between the tofogliflozin and non‐tofogliflozin groups. As a sensitivity analysis, multiple imputation was performed to address missing baseline urinary albumin‐to‐creatinine ratio data. Secondary outcomes included estimated glomerular filtration rate slopes, changes in glycated hemoglobin and body weight at 72 months, and changes in urinary albumin‐to‐creatinine ratio at 48 months. Results Among 598 participants (tofogliflozin, n = 245; non‐tofogliflozin, n = 353), estimated glomerular filtration rate decline was significantly slower in the tofogliflozin group than in the non‐tofogliflozin group ( P < 0.001). At 72 months, the least squares mean estimated glomerular filtration rate change was −4.51 and −10.64 mL/min/1.73 m 2 , respectively (between‐group difference: 6.14 mL/min/1.73 m 2 ). Significant between‐group differences were observed in estimated glomerular filtration rate slope, glycated hemoglobin, and body weight, but not in urinary albumin‐to‐creatinine ratio. Renal findings were consistent in the multiple imputation sensitivity analysis. Conclusions Real‐world clinical data over 72 months suggested that tofogliflozin may slow estimated glomerular filtration rate decline.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of Diabetes Investigation, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarUygulamada
Makaleye SorUygulamada

Devamı Pofolia uygulamasında

Çıkarımlar ve makaleye soru sorma; ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Ücretsiz.

Web'de giriş yaparak aç

Alan: Endokrinoloji, Diyabet ve Metabolizma

Endocrinology, Diabetes and MetabolismMedicine