Journal of The Royal Society Interface· 2026Q1
Alışılmış non-arka ayak vuruş paterni, yokuş yukarı koşuda darbe yüklemesini azaltır ancak yokuş aşağı koşuda azaltmaz
Habitual non-rearfoot strike pattern attenuates impact loading during level and uphill running but not during downhill running
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Alışılmış arka ayak olmayan vuruş paterni (NRFS) koşanlarda, arka ayak vuruş paterni (RFS) koşanlara kıyasla düz ve yokuş yukarı koşularda darbe yüklemesi azalmış olarak bulundu, ancak bu azalma yokuş aşağı koşuda gözlenmedi.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Alışılmış arka ayak olmayan vuruş paterni (NRFS) koşanlarda, arka ayak vuruş paterni (RFS) koşanlara kıyasla düz ve yokuş yukarı koşularda daha düşük dikey anlık yükleme hızları gözlemlendi.
- NRFS koşanlar, özellikle yokuş yukarı koşularda RFS koşanlara göre daha düşük dikey ortalama yükleme hızlarına sahipti.
- Yokuş aşağı koşu sırasında, RFS koşanların %14'ü NRFS'ye geçerken, NRFS koşanlar kendi paternlerini korudu.
- NRFS koşanlar, RFS koşanlara göre daha düşük diz itmesi ve kümülatif yük, ancak daha yüksek ayak bileği itmesi ve kümülatif yüke sahipti.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Abstract This study aimed to investigate the effects of uphill running (UR) and downhill running (DR) on impact loading and lower extremity biomechanics in runners with different habitual foot strike patterns (FSPs). Twenty-one habitual non-rearfoot strike pattern (NRFS) runners and 21 habitual rearfoot strike pattern (RFS) runners were recruited to run at 12 km h−1 at slopes of 10%, 0%, and −10% in a random order with their preferred FSPs on the instrumented treadmill. A motion capture system was used to synchronously collect marker trajectories. During UR and DR, 19% and 14% of the habitual RFS runners transitioned to NRFS, but the habitual NRFS runners kept using NRFS. NRFS runners had a lower vertical instantaneous loading rate during level running (LR) and UR but a lower vertical average loading rate only during UR than RFS runners. NRFS runners had lower knee and higher ankle impulse and cumulative load than the RFS runners. Habitual FSP is adaptable during graded running. NRFS attenuated impact loading during LR and UR, but not during DR, where its main biomechanical effect may be a redistribution of load from the knee to the ankle rather than an overall reduction in impact loading.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of The Royal Society Interface, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Biyomedikal Mühendislik
Biomedical EngineeringEngineering