PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Journal of the Royal Asiatic Society· 2026Q2

Sağlığın armağanı: Hindistan öncesi Hindistan'da tıp, Şiva'nın dharması olarak

The gift of health: medicine as Śiva’s dharma in premodern India

Sri Sathvik Rayala

Kısa özet

Orta Çağ Güney Asya'daki Şaiva Hindu toplulukları, 'sağlık armağanı'nı (ārogyadāna) erdemli bir dharma eylemi olarak kavramsallaştıran Şivadharma külliyatının yönlendirmesiyle hastaneler kurmuş, ilaç bağışlamış ve hekimlere vakıf kurmuşlardır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Orta Çağ Güney Asya'daki Şaiva toplulukları, hastaneler inşa etmek ve ilaç bağışlamak dahil olmak üzere tıp alanında hayırseverlik faaliyetlerinde bulunmuşlardır.
  • Özellikle Şivadharmaśāstra ve Şivadharmottara'daki Şivadharma külliyatı, 'sağlık armağanı'nı (ārogyadāna) erdemli bir dharma eylemi olarak tanımlayarak dini bir teşvik sağlamıştır.
  • Sağlığa yönelik bu dini vurgu, Şaivaların simya ile etkileşimini ve tedavi edici Sanskrit tantralarının yaratılmasını etkilemiştir.
  • Şivadharma külliyatının tıp hayırseverliği kavramı, daha geniş Hindu (Smārta) dharma özetlerindeki yardım tartışmalarını da etkilemiştir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Abstract Concerned with the intersection of early Indian medicine and religion, this article examines the scope, scale, and influence of the medical philanthropy undertaken by Śaiva Hindu communities in medieval South Asia. It begins first with a non-exhaustive survey of epigraphs in Sanskrit, Tĕlugu, Tamiḻ, and Kannaḍa from various regions of South Asia during the Śaiva Age. Doing so, it identifies a substantive pattern of Śaiva monasteries, temples, and patrons building hospitals, donating medicines, establishing endowments for physicians, and/or teaching medical texts. It then proceeds to recognise the Śivadharma corpus, especially the Śivadharmaśāstra and Śivadharmottara , as a key theoretical guide that almost certainly informed and incentivised Śaiva medical interventions through its conceptualisation of the ārogyadāna (gift of health) as a highly meritorious act of dharma. The article also speaks to how the Śivadharma corpus helped nurture among Śaivas a broader concern for therapeutic interventions and longevity, which I suggest was also reflected in their engagements with alchemy and in their development and circulation of curative Sanskrit tantras. Finally, using philology, this article identifies the impact that the Śivadharma corpus had on both influencing the conceptualisation and normative importance of medical philanthropy in broader Hindu (esp. Smārta) discussions of charity in late medieval digests on dharma.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of the Royal Asiatic Society, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Din Çalışmaları

Religious studiesArts and Humanities