The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism· 2026Q1
Tip 1 Diyabet Hastalarında Glikoz Kontrolünün Kötüleşmesi ile Mikroanjiyopatik Komplikasyonlar Arasındaki İlişki
Association between worsening time in range and microvascular complications in type 1 diabetes: real-world 5-year study
- 1atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Tip 1 diyabetli 246 yetişkin üzerinde yapılan 5 yıllık bir çalışmada, zaman içinde aralıkta kalma (TIR) süresindeki %10 veya daha fazla azalmanın, stabil TIR'ye (%7.9) ve artan TIR'ye (%15.0) kıyasla %33.3 oranında mikroanjiyopatik komplikasyonlarla ilişkili olduğu bulunmuştur.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Tip 1 diyabet hastalarında 5 yıl boyunca zaman içinde aralıkta kalma (TIR) süresindeki %10 veya daha fazla azalma, %33.3 oranında mikroanjiyopatik komplikasyon insidansı ile ilişkilendirilmiştir.
- Stabil veya artan TIR, sırasıyla %7.9 ve %15.0 oranlarında anlamlı derecede daha düşük komplikasyon oranları göstermiştir.
- Sürekli glikoz izleme (CGM) ile elde edilen metrikler, özellikle TIR'deki değişiklik (ΔTIR), temel değerler ve yaş dikkate alındığında sonuçlarla bağımsız olarak ilişkilendirilmiştir.
- Glikometrikler ve yaşı içeren modeller, komplikasyonları tahmin etmede kabul edilebilir ayrımcı performans göstermiştir (AUC'ler 0.757-0.787).
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
CONTEXT: Beyond HbA1c, continuous glucose monitoring (CGM) is now widely used in clinical practice, providing more detailed information about glycemic control. However, its ability to predict long-term microvascular outcomes in type 1 diabetes remains unclear. OBJECTIVE: To evaluate the association between CGM-derived glucometrics and the 5-year incidence of microvascular complications, providing longitudinal real-world evidence in adults with type 1 diabetes. DESIGN: Longitudinal real-world cohort study with five-year follow-up. SETTING: Tertiary referral center. PARTICIPANTS: 246 adults with type 1 diabetes (median age 40 [28-53] years, diabetes duration 24 [13-33] years). INTERVENTION: No interventional treatment. MAIN OUTCOME MEASURE: Composite microvascular endpoint including nephropathy (persistent albuminuria ≥20 µg/min, eGFR <60 mL/min/1.73 m2, and/or RAAS inhibitor use for albuminuria), severe retinopathy (proliferative retinopathy, maculopathy, and/or blindness), and peripheral neuropathy (monofilament score <6/6 and/or abnormal nerve conduction). RESULTS: HbA1c decreased from 7.6% (59 mmol/mol) to 7.2% (55 mmol/mol), and time in range (TIR, 70-180 mg/dL) increased from 50 ± 14% to 61 ± 15%. All CGM-derived metrics (TIR, mean glucose, glucose management indicator) were associated with the composite endpoint. In this longitudinal real-world cohort, a ≥ 10% decrease in TIR was associated with higher complication rates (33.3%) compared with a stable TIR (7.9%) or ≥10% increase (15.0%) (p = 0.011). In multivariable analyses adjusted for age and baseline TIR, change in TIR (ΔTIR) remained independently associated with outcomes. BMI and systolic blood pressure were not significant. Models incorporating glucometrics and age showed acceptable discriminative performance (AUCs 0.757-0.787). CONCLUSIONS: CGM-derived glucometrics were associated with the 5-year incidence of microvascular complications in this real-world cohort, with ΔTIR potentially providing additional prognostic information beyond HbA1c. Further validation is needed before routine clinical implementation.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Endokrinoloji, Diyabet ve Metabolizma
Endocrinology, Diabetes and MetabolismMedicine