Communications Biology· 2026Q1
Fare ve Drosophila'nın Pacemaker Nöronlarında Korunmuş Sirkadiyen Zar Ritimleri Farklı Hücresel Mekanizmalardan Kaynaklanmaktadır
Conserved circadian membrane rhythms arise from divergent cellular mechanisms in pacemaker neurons of mice and Drosophila
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Yaklaşık 700 milyon yıllık evrimsel ayrılığa ve zıt zamansal nişlere rağmen, fare SCN VIP nöronları ve Drosophila l-LNv PDF nöronları, dinlenme zar potansiyeli, ateşleme hızı ve kapasitans açısından korunmuş günlük ritimler sergilemektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Fare SCN VIP ve Drosophila l-LNv PDF nöronları, dinlenme zar potansiyeli, spontan ateşleme hızı ve hücre kapasitansında korunmuş günlük ritimler sergiler.
- Bu korunmuş zar özellikleri, sineklerde (daha yüksek giriş direnci, daha fazla uyarılabilirlik, daha fazla A-tipi potasyum akımı) ve farelerde (daha büyük sürekli dışa akımlar, post-inhibitory rebound uyarılabilirliği) farklı hücresel mekanizmalardan kaynaklanır.
- Rheobase çukurları her iki türde de aktif olmayan faz sırasında meydana gelirken, diğer parametreler stabil kalır.
- Bu bulgular, türler arasında sirkadiyen zaman tutmanın zar temeli üzerindeki evrimsel esnekliği vurgulamaktadır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Abstract Circadian clocks align physiology and behaviour with daily environmental cycles, requiring neuronal networks that encode and transmit time-of-day information. Whether conserved electrophysiological principles underlie circadian output across evolution remains unclear. We compared the intrinsic electrophysiological properties of identified circadian neurons from a nocturnal mammal (mouse SCN VIP neurons) and a diurnal insect ( Drosophila l-LNv PDF neurons) across the 24-h light-dark cycle using harmonised electrophysiological recordings and matched analytical approaches. Despite ~700 million years of evolutionary divergence and opposite temporal niches, both neuron types exhibited similar rhythmic patterns in parameters, including resting membrane potential, spontaneous firing rate and cell capacitance, indicating a conserved pattern of daily excitability despite different network scales. These shared membrane properties arose through distinct mechanisms: flies exhibited higher input resistance, greater excitability and a greater relative contribution of A-type potassium currents, while mice displayed larger sustained outward currents and post-inhibitory rebound excitation, the latter absent in flies. Rheobase troughs occurred during the inactive phase in both species, while other parameters were stable. These differences likely shape how each neuronal type integrates inputs within its circadian circuits. Our findings reveal conserved functional outputs generated by divergent electrophysiological mechanisms, highlighting evolutionary flexibility in the membrane basis of circadian timekeeping.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Communications Biology, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Endokrin ve Otonom Sistemler
Endocrine and Autonomic SystemsNeuroscience