Ceza İnfaz Kurumlarında İdari ve Manevi Rehberlik Hizmetleri: Yozgat İli Örneği

Özet (abstract)

İnsanlık kadar eski olan suç olgusu ne yazık ki halen günümüzde geçerliliğini korumaya devam etmektedir. Tarih boyunca suç olarak kabul edilen her türlü davranış ve fiillere karşı çeşitli tedbirler uygulanırken, günümüzde ise kişiyi özgürlüğünden alıkoyma yöntemi benimsenmektedir. Özgürlüğünden alıkonulan insanların kendilerini, hayatı ve ötesini sorgulamaktadırlar. Bu sorgu sürecinde ihtiyaç duydukları şeylerden birisi de manevi rehberliktir. Bundan dolayı Diyanet İşleri Başkanlığı halkı dini konularda aydınlatma vazifesini Ceza İnfaz Kurumlarında da ifa etmek üzere projeler üretmiş, kendi kurumu içerisinde özel eğitim görmüş görevlilerine cezaevi vaizi adında bir kadro tahsis ederek dini danışmanlık ve manevi rehberlik faaliyetleri ile bu boşluğu gidermeyi hedeflemiştir. Bu hedef çerçevesinde Diyanet İşleri Başkanlığı uzun zamandan beri alanında uzman cezaevi vaizleri ile Ceza İnfaz Kurumlarında, din eğitimi kapsamında, dini danışmanlık ve manevi rehberlik faaliyetlerini yürüterek hizmet etmektedir. Bu araştırma, Ceza İnfaz Kurumlarında din eğitimi kapsamında uygulanan dini danışmanlık ve manevi rehberlik faaliyetlerinin ıslah çalışmalarındaki yeri ve önemini ortaya koymayı ve uygulanan faaliyetlerin yetersiz ve zayıf yönlerini tespit etmek ve faaliyetlerin verimliliğinin artmasına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Araştırma, Yozgat E Tipi Ceza İnfaz Kurumu örneklemi ile Türkiye evreninde tüm hükümlü ve tutuklulara uygulanan dini danışmanlık ve manevi rehberlik faaliyetlerinin mevcut durumu hakkında değerlendirme yapmayı hedeflemektedir. Araştırma tamamen gönüllülük esasına dayalı olarak, görüşme usulüne uygun bir şekilde hükümlü ve tutuklulara sorulan sorulara verilen cevaplar ve bu cevaplar neticesinde ulaşılan bulgu ve yorumlardan oluşmaktadır. Ceza İnfaz Kurumlarında yapılan dini danışmanlık ve manevi rehberlik faaliyetlerinin hükümlü ve tutuklular tarafından takdirle karşılandığı bununla beraber yapılan faaliyetlerin gerek yöntem gerekse içerik bakımından yetersiz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Uygulanan koğuş sohbetlerinin verimli ancak süre ve sıklık periyodu ii bakımından yetersiz olduğu anlaşılmıştır. Konferansların verimli olduğu ancak her hükümlü ve tutukluya ulaşmadığı için yetersiz bulunduğu anlaşılmıştır. Kuran-ı Kerim derslerinin yüksek oran da verimli bulunmakla beraber şartlar gereği her hükümlü ve tutuklunun faydalanamaması nedeniyle yetersiz olarak değerlendirildiği anlaşılmıştır. Sonuç olarak uygulanmakta olan bu faaliyetlerin en kısa sürede hükümlü ve tutukluların ihtiyaçları doğrultusunda yeniden planlı bir şekilde değerlendirilmesi, çalışma koşullarının gözden geçirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın Diyanet İşleri Başkanlığı ile Adalet Bakanlığı arasında yapılacak yeni protokol ve müfredat çalışmalarına katkı sağlayacağı ve bu alanda çalışan veya çalışmak isteyen kişilere ışık tutacağı ve yardımcı olacağı düşünülmektedir.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Hitit University Institutional Repository, 2019 · DOI ↗