PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Indonesian Journal of Multidisciplinary Sciences (IJoMS)· 2026

Devlet-Din Güç İlişkileri ve Dini Otorite Üretimi Türkiye'de: Kemalizm'den AKP'ye

Relasi Kuasa Negara-Agama dan Produksi Otoritas Keagamaan di Turki: Dari Kemalisme hingga AKP

Ardi Kurniawan, Muhammad Darwis Hude, Nur Rofiah, Nurul Qomarudin

Kısa özet

Türkiye'de dini kurumlar üzerindeki devlet kontrolü, Diyanet aracılığıyla Sünni dini otoritenin standartlaşmasını sağlarken Aleviler ve bazı tasavvuf tarikatları gibi azınlık gruplarının kurumsal tanınmasını sınırlamıştır. AKP dönemi, Diyanet'i İslami-muhafazakar söylemi yaymaya yönlendirerek yeni direniş biçimleri yaratmıştır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Türkiye'nin devlet kontrollü laikliği, dini Diyanet İşleri Başkanlığı aracılığıyla yönetmektedir.
  • Devlet kontrolü, Diyanet üzerinden Sünni dini otoriteyi standartlaştırmış, Aleviler ve tasavvuf tarikatları gibi grupların tanınmasını sınırlamıştır.
  • AKP dönemi, devlet müdahalesini azaltmak yerine Diyanet'i İslami-muhafazakar söylemi yaymaya yönlendirmiştir.
  • Bu yönelim, laik ve azınlık dini gruplar arasında yeni müzakere ve direniş biçimleri ortaya çıkarmıştır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Turkey represents a distinctive model of state-controlled secularism, in which religion is not institutionally separated from the state but is administered through the Diyanet İşleri Başkanlığı (Presidency of Religious Affairs). This study examines how state–religion power relations have shaped religious authority, socio-religious practices, and patterns of resistance from the Kemalist period to the Justice and Development Party (AKP) era. Employing a qualitative library research design, this study analyzes a purposively selected corpus of state policy documents, official Diyanet publications, peer-reviewed journal articles, scholarly books, and historical studies published primarily between 2011 and 2025, supplemented by seminal theoretical works. The data were examined using qualitative content analysis and interpreted through Michel Foucault's concepts of power, governmentality, and pastoral power. The findings indicate that state control over religious institutions encouraged the standardization of Sunni religious authority through Diyanet while limiting the institutional recognition of non-mainstream religious communities, particularly the Alevi community and several Sufi orders. The study further demonstrates that the transition from the secular-Kemalist establishment to the AKP government did not diminish state intervention in religious affairs but rather reoriented Diyanet from safeguarding republican secularism toward expanding Islamic-conservative religious discourse in the public sphere, thereby generating new forms of negotiation and resistance among secular and minority religious groups. This article contributes to the literature by offering a Foucauldian interpretation of Turkish secularism as a dynamic form of state-managed religious governance, highlighting the continuity and transformation of state power across different political regimes rather than a simple transition from secularism to religiosity.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Indonesian Journal of Multidisciplinary Sciences (IJoMS), 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler

Political Science and International RelationsSocial Sciences