American Journal of Psychiatry· 2026Q1
Depresyon için Subkallozal Singulat Derin Beyin Stimülasyonunun Konnektomik Belirleyicileri
Connectomic Determinants of Subcallosal Cingulate Deep Brain Stimulation for Depression
- 1atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Tedaviye dirençli depresyonda etkili subkallozal singulat derin beyin stimülasyonu (SCC-DBS) için sol singulum demetinin ve medial unsinat fasikülünün uyarılması esastır; yanıt verenlerde daha odaklanmış doku aktivasyonu görülmüştür.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Tedaviye dirençli depresyon için etkili SCC-DBS, kritik beyaz madde demetlerinin hassas uyarılmasını gerektirir.
- Yanıt verenlerde, yanıt vermeyenlere kıyasla aktive olan doku hacimlerinin uzamsal dağılımı daha az değişkendi.
- Sol singulum demeti ve medial unsinat fasikülünün aktive edilememesi terapötik etkileri azalttı.
- Konnektom tabanlı hedefleme, SCC-DBS etkinliği için anatomik hedeflemeye göre üstün olabilir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
OBJECTIVE: Subcallosal cingulate (SCC) deep brain stimulation (DBS) has shown promise for treatment-resistant depression. This study retrospectively evaluated a large curated SCC-DBS dataset to identify connectomic factors associated with sustained clinical improvement across patients, focusing on the white matter bundles consistently implicated in patient-specific connectome-based targeting. METHODS: A total of 131 patients (mean age=46.67 years, SD=9.79; 60.31% female) with treatment-resistant depression from three independent cohorts received bilateral SCC-DBS using site-specific targeting methods. Clinical improvements were assessed using the 17-item Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D). Based on individual DBS settings, volumes of tissue activated were reconstructed, and voxel-wise stimulation mapping and normative fiber-wise analyses were performed to assess contributions of white matter bundles to therapeutic response. RESULTS: Responders (patients with ≥50% reduction in HAM-D score) exhibited a less variable spatial distribution of volumes of tissue activated than nonresponders. Probabilistic stimulation mapping identified a focal cluster associated with clinical improvement. Fiber-wise analyses showed that stimulation of predefined white matter tracts targeted by connectome-based SCC-DBS contributed to clinical efficacy. Notably, failure to activate the left cingulum bundle and medial uncinate fasciculus decreased the therapeutic effects of SCC-DBS. CONCLUSIONS: This study highlights the significance of stimulating critical white matter bundles for effective SCC-DBS. Available evidence supports the idea that precisely targeting the lateralized cingulum bundle and medial uncinate fasciculus is essential for sustained clinical improvement. These findings suggest potential advantages of connectome-based targeting for SCC-DBS over targeting based solely on anatomical landmarks or normative atlases, using a method that is precise, reliable, and scalable for future use in individual patients.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. American Journal of Psychiatry, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Nöroloji (Tıp)
NeurologyMedicine