PofoliaPofolia ile paylaşıldı

International Journal of Molecular Sciences· 2026Q1

Yaşlanma Bir Çözülme Başarısızlığı mı? Hasar Yanıtlarını, Rejeneratif Gerilemeyi ve Gerobilim Müdahalelerini Entegre Etmek

Is Aging a Failure to Resolve? Integrating Damage Responses, Regenerative Decline, and Geroscience Interventions

Piotr Paweł Chmielewski, Bartłomiej Strzelec

Kısa özet

Yaşlanma, hasar sinyallerinin ve iltihabın fonksiyonel iyileşmeye dönüşmekte başarısız olduğu, sürekli, çözülmemiş bir yara yanıtı olabilir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Yaşlanma, sadece hasar birikimi veya iltihap baskılaması değil, hasar yanıtlarının 'başarısız çözülmesi' olarak çerçevelenmektedir.
  • Yaşa bağlı temel özellikler (iltihap, yaşlanma, rejeneratif gerileme) tamamlanmamış bir yaralanma onarım süreci olarak görülmektedir.
  • Çerçeve, bozulmuş iyileşme kinetiğinin fonksiyonel düşüşü öngördüğünü ve çözülmenin yeniden sağlanmasının terapötik bir hedef olduğunu varsaymaktadır.
  • Önerilen ölçümler hasar yükünü, algılamayı, çözülme yetkinliğini, rejeneratif rezervi ve organ fonksiyonu iyileşmesini kapsamaktadır.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Biological aging is accompanied by persistent tissue-damage signaling, chronic inflammation, extracellular matrix remodeling, cellular senescence, and declining regenerative capacity. Taken together, these features resemble an injury response that is repeatedly initiated but fails to progress reliably through clearance, reconstruction, and functional recovery. This resemblance motivated the proposal that aging is a wound that never starts healing. Here, we develop that proposal into a testable failed-resolution framework in which some age-related dysfunction reflects damage responses that exceed organ-specific capacities for intracellular quality control, efferocytosis, immune termination, matrix normalization, and cell replacement. Its central predictions are that (i) impaired recovery kinetics will forecast functional decline beyond established measures of biological age, (ii) restoring resolution will improve tissue function beyond suppressing inflammatory markers, and (iii) efficacy will depend on treatment phase and tissue-specific failure mode. We specify which age-related processes lie outside the framework and propose measurements spanning damage burden, danger sensing, resolution competence, regenerative reserve, organ function, and recovery after standardized challenge. Supporting evidence is predominantly preclinical, whereas human studies provide mechanistic findings, target engagement, or domain-specific effects. Failed resolution thus offers a falsifiable research program for testing tissue recovery as a therapeutic target in aging.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. International Journal of Molecular Sciences, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

AgingBiochemistry, Genetics and Molecular Biology