Journal of Cardiovascular Development and Disease· 2026Q1
ST-Yükselmeli Miyokard İnfarktüsünde Tiyol–Disülfit Homeostazisi ve Eritrosit Glutatyon Dengesi: Prospektif Bir Vaka–Kontrol Çalışması
Thiol–Disulfide Homeostasis and Erythrocyte Glutathione Balance in ST-Elevation Myocardial Infarction: A Prospective Case–Control Study
- 1atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
ST-yükselmeli miyokard infarktüsü (STEMI) hastalarında, serum tiyol-disülfit ve eritrosit glutatyon sistemlerinde kontrollere kıyasla oksidasyona doğru belirgin kaymalar gözlemlenmiştir; daha düşük natif tiyoller, daha yüksek disülfitler ve artmış GSSG/GSH oranı saptanmıştır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- STEMI hastalarında kontrollere (407.4 µmol/L ve 16.9 µmol/L) kıyasla daha düşük serum natif tiyoller (315.0 µmol/L) ve daha yüksek disülfitler (22.4 µmol/L) gözlemlenmiştir.
- STEMI hastalarında eritrosit indirgenmiş glutatyonu (733.2 µmol/L) kontrollere (869.8 µmol/L) göre daha düşüktür ve oksitlenmiş glutatyon daha yüksektir.
- Oksidatif stresi gösteren GSSG/GSH oranı, STEMI hastalarında kontrollere göre anlamlı derecede daha yüksektir (0.074'e karşılık 0.030).
- Ölçülen 10 redoks belirtecinin tamamı, STEMI hastaları ve kontroller arasında anlamlı farklılıklar göstermiştir (düzeltilmiş p < 0.001).
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Background: ST-elevation myocardial infarction (STEMI) provokes intense oxidative stress. Serum thiol–disulfide and intracellular glutathione balances reflect oxidative status in different compartments and are rarely measured together. We compared both axes between patients with STEMI and chest-pain controls without chronic disease and examined their relation to infarct severity. Methods: In this prospective single-center case–control study, both axes were measured with automated assays in 90 patients with STEMI and 79 controls. Blood was drawn at first contact, before any drug and before reperfusion. Groups were compared with Welch t or Mann–Whitney U tests, with effect sizes, 95% CIs, and Benjamini–Hochberg correction. Results: All 10 markers differed between groups (adjusted p < 0.001). Patients had lower native thiol (315.0 (69.6) vs. 407.4 (63.3) µmol/L; Hedges’ g = −1.38) and higher disulfide (22.4 (6.8) vs. 16.9 (6.4) µmol/L; g = 0.82). Reduced glutathione was lower (733.2 (87.9) vs. 869.8 (83.7) µmol/L; g = −1.58) and oxidized glutathione higher, raising the GSSG/GSH ratio (median 0.074 vs. 0.030; r = 0.72). Differences persisted after adjustment for age and sex and within each sex. Within STEMI, marker–severity correlations were weak, and none survived correction. Conclusions: Both redox systems shift toward oxidation in STEMI. These markers were not graded indices of infarct severity, and no diagnostic or prognostic use is claimed.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of Cardiovascular Development and Disease, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Biyokimya (Biyokimya, Genetik ve Moleküler Biyoloji)
BiochemistryBiochemistry, Genetics and Molecular Biology