Journal of the American Society of Nephrology· 2012Q1
Üremik Toksinlerin Normal ve Patolojik Konsantrasyonları
Normal and Pathologic Concentrations of Uremic Toxins
- 947atıf
- Q1SCImago
- 2012yıl
Kısa özet
2003'ten bu yana yayınlanan 621 makalenin gözden geçirilmesi, 56 yeni raporlanan çözünen maddeyi ve KBH hastalarındaki 32 bilinen üremik toksinin güncellenmiş konsantrasyon aralıklarını belirlemiştir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- KBH hastalarında serum/kan ölçümleri bildiren 87 makaleden 56 yeni raporlanan çözünen madde ve 32 bilinen üremik toksin için güncellenmiş veriler belirlenmiştir.
- En sık raporlanan çözünen maddeler arasında β2-mikroglobulin, indoksil sülfat, homosistein, ürik asit ve paratiroid hormon yer almaktadır.
- Son makaleler, karboksimetil lizin, sistatin C ve paratiroid hormon gibi çözünen maddeler için daha yüksek üremik konsantrasyonlar bildirmektedir.
- Beş çözünen madde, orijinal raporların %10'undan az üremik konsantrasyonlar gösterirken, daha önce tutulum çözünenleri olarak tanımlanan dört çözünen madde normal konsantrasyonlarını aşmamıştır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
An updated review of the existing knowledge regarding uremic toxins facilitates the design of experimental studies. We performed a literature search and found 621 articles about uremic toxicity published after a 2003 review of this topic. Eighty-seven records provided serum or blood measurements of one or more solutes in patients with CKD. These records described 32 previously known uremic toxins and 56 newly reported solutes. The articles most frequently reported concentrations of β2-microglobulin, indoxyl sulfate, homocysteine, uric acid, and parathyroid hormone. We found most solutes (59%) in only one report. Compared with previous results, more recent articles reported higher uremic concentrations of many solutes, including carboxymethyllysine, cystatin C, and parathyroid hormone. However, five solutes had uremic concentrations less than 10% of the originally reported values. Furthermore, the uremic concentrations of four solutes did not exceed their respective normal concentrations, although they had been previously described as uremic retention solutes. In summary, this review extends the classification of uremic retention solutes and their normal and uremic concentrations, and it should aid the design of experiments to study the biologic effects of these solutes in CKD.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Journal of the American Society of Nephrology, 2012 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Nefroloji
NephrologyMedicine