PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Medicine· 2026Q2

Diyetsel İleri Glikasyon Son Ürünleri Alımı ve Tip 2 Diyabetli Yetişkinlerde Osteoporoz Riski

Dietary advanced glycation end products intake and osteoporosis risk in adults with type 2 diabetes mellitus

Liping Jin, Qing Liu, Shuai Qin, Lu Gan ve diğerleri

Kısa özet

Yüksek diyetsel ileri glikasyon son ürünleri (AGEs) alımı, inflamatuar belirteçler ve kemik döngüsü belirteçlerinden bağımsız olarak tip 2 diyabetli (T2DM) yetişkinlerde osteoporoz olasılığında 2.5 kat artışla ilişkilidir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • T2DM hastalarında yüksek diyetsel AGEs alımı olanlarda osteoporoz insidansı, orta ve düşük alım gruplarına göre anlamlı derecede daha yüksekti (%45.0'e karşılık %23.9 ve %18.6; P = .013).
  • Yüksek diyetsel AGEs alımı, inflamatuar belirteçler (PCT) ve kemik döngüsü belirteçleri (β-CTX, P1NP) ile birlikte çok değişkenli analizde osteoporozla bağımsız olarak ilişkilendirildi.
  • Düşük diyetsel AGEs alımı olan hastalar, takipte yüksek ve orta alım gruplarına göre daha düşük inflamatuar belirteç (PCT, IL-6, CRP) düzeyleri sergiledi.
  • Diyetsel AGEs alımı, 0.797 AUC ile osteoporozu tahmin etmede kabul edilebilir bir ayrımcılık gösterdi.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Advanced glycation end products (AGEs) derived from dietary sources may aggravate metabolic inflammation and impair bone turnover in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM); however, clinical evidence linking dietary AGEs exposure to osteoporosis (OS) in T2DM remains limited. In this retrospective cohort study, 200 adults with T2DM treated at a tertiary hospital between January 2020 and December 2022 were included. Dietary AGEs intake at baseline was quantified using a simplified food frequency questionnaire complemented by a 3-day dietary record and categorized as high (≥75th percentile), moderate (50th–<75th percentile), or low (<50th percentile). Osteoporosis and osteopenia were defined by dual-energy X-ray absorptiometry T-scores. Inflammatory markers (procalcitonin [PCT], interleukin-6 [IL-6], and C-reactive protein [CRP]) were assessed at baseline and at each patient’s last available follow-up. Logistic regression was performed to identify factors independently associated with OS, and receiver operating characteristic (ROC) curves evaluated predictive performance. The incidence of OS differed across dietary AGEs categories (45.0% high, 23.9% moderate, 18.6% low; P = .013). At the last available follow-up, the low-intake group exhibited lower PCT, IL-6, and CRP levels than the high- and moderate-intake groups (all P < .05). Multivariable analysis identified PCT, β-CTX, P1NP, and dietary AGEs intake as independent factors associated with OS (all P < .05). Dietary AGEs intake showed acceptable discrimination for OS (AUC = 0.797). Higher dietary AGEs intake was associated with a greater likelihood of osteoporosis in adults with T2DM and may contribute through inflammation-related and bone turnover-related pathways.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Medicine, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Klinik Biyokimya

Clinical BiochemistryBiochemistry, Genetics and Molecular Biology