Nutrients· 2026Q1
Poliendokrin Metabolik Over Sendromu (PMOS) Yönetiminde Diyetisyenlik Uygulamalarını Etkileyen Engeller ve Kolaylaştırıcılar
Barriers and Enablers Influencing Dietetic Practice in the Management of Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Avustralyalı diyetisyenler (n=86), Poliendokrin Metabolik Over Sendromu (PMOS) yönetiminde orta düzeyde bilgi (%38.4) ve özgüven (%36.5) bildirmekte olup, temel engeller arasında kilo yönetimi desteği, meslekler arası işbirliği eksikliği ve yanlış bilgilendirme yer almaktadır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Diyetisyenler (n=86), PMOS yönetiminde orta düzeyde bilgi (%38.4) ve özgüven (%36.5) bildirdiler.
- PMOS yönetiminde başlıca engeller, kilo yönetimi desteği, meslekler arası işbirliği eksikliği ve diyetle ilgili yanlış bilgilendirmedir.
- Kolaylaştırıcılar arasında kanıta dayalı diyet yaklaşımlarının mevcudiyeti, mesleki gelişim fırsatları ve klinik uzmanlık yer almaktadır.
- Temel diyet yönetimi yaklaşımları makro besin öğelerinin manipülasyonunu, belirli diyet örüntülerini, bireyselleştirilmiş tıbbi beslenme tedavisini ve yaşam tarzı/yeme davranışları modifikasyonunu içermektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Background/Objectives: Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome (PMOS) is a common endocrine disorder affecting women of reproductive age. Current international evidence-based guidelines promote lifestyle management, including diet and nutrition, as first-line treatment strategies. Accredited nutrition professionals, such as dietitians, are therefore well placed to deliver such support. We aimed to investigate the barriers, facilitators and practice patterns of accredited dietetic professionals in the management of PMOS. Methods: This was a mixed-methods, cross-sectional analysis of Australian dietitians using a self-administered online survey to collect: self-rated knowledge and confidence levels for PMOS care; perceived barriers and facilitators to clinical management; awareness and implementation of evidence-based guidelines; and current dietary management practices. Quantitative and qualitative data were analyzed in parallel, using both descriptive statistics and conventional content analysis. Results: Dietitians (n = 86) reported moderate levels of knowledge (n = 33; 38.4%) and confidence (n = 31; 36.5%). Perceived practice barriers included supporting women through weight management, lack of interprofessional collaboration and dietary misinformation. Facilitators to clinical management included the availability of evidence-based dietary approaches, professional development opportunities and clinical knowledge and experience. Manipulation of macronutrients, dietary patterns, individualized medical nutrition therapy and lifestyle and eating behaviors were identified as key dietary management approaches. Conclusions: Moderate levels of knowledge and confidence were observed. However, ongoing barriers, including supporting women through weight management strategies, limited interprofessional collaboration and dietary misinformation, continue to contribute to inconsistent practice patterns. Our findings highlight the need for structured professional development and improved implementation of evidence-based PMOS guidelines in dietetic practice.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Nutrients, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Sağlık Bilgi Yönetimi
Health Information ManagementHealth Professions