International Medical Education· 2026Q2
Tıp Eğitiminde Bilimsel Yetkinlik: Fizyoloji Eğitmenlerinin Mesleki Yönelimleri
Scientific Competence in Undergraduate Medical Education: Professional Orientations of Physiology Educators
- 0atıf
- Q2SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
Fizyoloji eğitmenleri, tıp öğrencilerinde Bilimsel Yetkinliği (BY), bilimsel düşünce, pratikler ve aracılık etme olarak kavramsallaştırmakta ve otonom bilgi üretimi konusunda tüm öğrenciler veya araştırma odaklı öğrenciler için farklı vurgular yapmaktadır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Tıp eğitiminde Bilimsel Yetkinlik (BY), bilimsel düşünceyi, pratikleri ve aracılığı içerir.
- Eğitmenler, gelecekteki hekimler için eleştirel değerlendirmeyi, metodolojik anlayışı ve kanıta dayalı uygulamayı tutarlı bir şekilde değerli bulmaktadır.
- Bilgi üretiminde otonom katılım konusunda farklı vurgular bulunmaktadır; otantik sorgulamanın tüm öğrencilerden mi beklenmesi gerektiği yoksa daha sürdürülebilir bağımsız araştırma katılımının öncelikle araştırma odaklı yörüngelerle mi ilişkilendirilmesi gerektiği konusunda katılımcılar farklılaşmıştır.
- Çalışmada, Alman tıp fakültelerinden 30 fizyoloji eğitmeni ve bir didaktik çalıştay ile Bohnsack'ın belgesel yöntemi kullanılmıştır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Introduction: Scientific Competence (SC) is a central objective in medical education, but its conceptualization remains insufficiently differentiated, particularly regarding the relationship between evidence use and participation in scientific knowledge generation. Objective: This study reconstructs how physiology educators conceptualized SC and related different forms of scientific engagement within their professional orientation frameworks. Methods: Three group discussions were conducted in 2015–2016 with physiology educators from two German medical faculties and a didactic workshop of the German Physiological Society (n = 30). Bohnsack’s documentary method was used to reconstruct shared and contrasting professional orientation frameworks. Results: SC encompassed scientific thinking, scientific practices, and scientific agency. Critical appraisal, methodological understanding, and evidence-informed medical practice were consistently constructed as relevant to future physicians. Autonomous participation in knowledge generation was also valued, but its curricular positioning varied: participants differed in whether authentic inquiry should be expected of all students or whether more sustained independent research participation should primarily be associated with research-oriented trajectories. Conclusions: This historically situated reconstruction suggests that the central curricular question is not simply whether SC should be developed, but which forms of scientific participation should be expected of all physicians and which remain more closely associated with research-oriented trajectories. The findings offer conceptual hypotheses for examining this distinction in contemporary medical education.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. International Medical Education, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Eğitim
EducationSocial Sciences