PofoliaPofolia ile paylaşıldı

Frontiers in Education· 2026Q1

Evrensel bir müziksel asgari: yetenek, evrensel tasarım ve beden perküsyonu İspanyol ilkokul müzik eğitiminde

A universal musical minimum: capability, universal design and body percussion in Spanish primary music education

Francisco Javier Romero-Naranjo

Kısa özet

Yeni bir model, İspanya'daki tüm ilkokul öğrencileri için okul kaynaklarından bağımsız olarak eşit katılımı sağlamak amacıyla, yasal olarak belirlenmiş müzik eğitiminin asgari düzeyini, yalnızca beden ve sesle elde edilebilen, enstrümandan bağımsız bir yetenek olarak tanımlamayı önermektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Ana noktalar

  • Müzik eğitiminin yasal asgari düzeyinin kaynak değil, Evrensel Öğrenme Tasarımı ilkelerini kullanan bir yetenek olarak tanımlanmasını önermektedir.
  • Yalnızca beden ve sesle elde edilebilen ritmik, topluluk temelli ve doğaçlama katılımına dayalı, enstrümandan bağımsız bir müfredat tabanını savunmaktadır.
  • İspanyol ilkokul eğitiminde bu yetenek temelli asgari düzey için analitik bir test vakası olarak beden perküsyonunu kullanmaktadır.
  • Model, çocukların müzik eğitiminde kaynaklara dayalı farklılık mekanizmalarını ortadan kaldırmayı hedeflemektedir.

Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.

Özet (abstract)

Music is affirmed as an entitlement across the European Union, yet what children receive varies with the resources their schools and regions can command. This paper applies Universal Design for Learning at a level where it is rarely employed: not the individual lesson, but the statutory curricular minimum itself. Taking Spain as a case study, it examines what minimum of musical participation a state could guarantee in a form from which no school and no learner could be excluded. Joining universal design with the capability approach, the article argues that such a minimum must be defined as a capability rather than as a resource and specified in competencies rather than materials or gestures. It proposes an instrument-independent curricular floor: a legally protected minimum of rhythmic, ensemble-based and improvisatory participation achievable with the body and voice alone, complementary to instrumental provision and never a substitute for it. Body percussion serves as the analytical test case rather than as the content of the entitlement. The article presents a normative and doctrinal analysis, not an empirical evaluation. It advances a central hypothesis and four derived propositions, states the observations that would confirm or disconfirm each, and specifies the research programme required to test them. Its principal claim is conditional and structural: the current architecture permits variation in what children receive, an entitlement defined in capability terms would remove one mechanism through which that variation operates, and whether it does so in practice is a question for empirical evaluation rather than for theoretical argument.

Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Frontiers in Education, 2026 · DOI ↗

ÇıkarımlarPremium
Makaleye SorÜcretsiz hesapla

Ücretsiz hesapla devam et

Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.

Web'de ücretsiz devam et

Google ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.

Telefonda:

Alan: Eğitim

EducationSocial Sciences