Language Policy· 2026Q1
Sesler kimin sesi? Çok dillilik, yapay zeka politikası ve Hispanik Hizmet Kurumlarında eşitlik
Whose voices count? Multilingualism, AI policy, and equity at Hispanic-Serving institutions
- 0atıf
- Q1SCImago
- 2026yıl
Kısa özet
İki Hispanik Hizmet Kurumu'ndaki (HSIs) yapay zeka politikaları örtük olarak İngilizceyi desteklemekte ve kurumsal dil uygulamalarına yönelik taahhütlere rağmen çok dilli kullanıcılara dengesiz yükler getirmektedir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- İki HSIs'deki üniversite yapay zeka politikaları örtük olarak İngilizceyi desteklemekte, çok dilli uygulamaları ise ele almamaktadır.
- Sorumlu yapay zeka kullanımı, prosedürel uyumluluk ve bireysel sorumluluk aracılığıyla çerçevelenmekte, bu da çok dilli kullanıcılar için dengesiz yükler oluşturmaktadır.
- Kurumsal yapay zeka politikaları, örtük olarak tek dilli varsayımları yeniden üreten fiili dil politikaları olarak işlev görmektedir.
- Bu HSIs'lerde yapay zeka yönetimi ve kurumsal dil öncelikleri henüz tam olarak entegre edilmemiştir.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
Abstract Universities have been rapidly developing generative AI policies to govern teaching, learning, research, and administration. Although these policies are typically framed around innovation, academic integrity, and risk management, they also shape language practices and participation in multilingual institutional contexts. Drawing on language policy scholarship that conceptualizes policy as discourse-in-action, this study examines AI policy discourse at two Hispanic-Serving Institutions (HSIs) in the United States. Using critical discourse analysis of AI guidance documents, syllabus templates, faculty guidelines, task force materials, and administrative communications, we identify two interrelated patterns across both institutions. First, AI governance constructs an implicitly English-dominant user while leaving multilingual practices and perspectives largely unaddressed. Second, responsible AI use is framed through procedural compliance and individualized responsibility, creating uneven terrain for multilingual users to navigate. Together, these patterns suggest that institutional AI policies function as de facto language policies that reproduce monolingual assumptions through both what they explicitly address and what they leave unsaid. Read against each institution’s broader commitments to multilingual communities, these findings indicate that AI governance and institutional linguistic priorities have not yet been fully integrated. We conclude by proposing a five-dimension continuum for more linguistically responsive and participatory AI governance across domains of governance, language orientation, ethics, responsibility, and innovation.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Language Policy, 2026 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Dilbilim ve Dil
Linguistics and LanguageSocial Sciences