Analytical Methods· 2013Q2· Derleme
Folin–Ciocalteu deneyi yeniden gözden geçirildi: toplam fenolik içerik tayini için özgüllüğünün iyileştirilmesi
The Folin–Ciocalteu assay revisited: improvement of its specificity for total phenolic content determination
- 772atıf
- Q2SCImago
- 2013yıl
Kısa özet
Bitkisel gıda ekstraktlarında toplam fenolik içerik (TPC) ve askorbik asit (AA) indirgeme aktivitesinin eş zamanlı olarak ölçülmesini sağlayan modifiye edilmiş bir Folin–Ciocalteu deneyi prosedürü, düzeltilmiş bir TPC değerinin hesaplanmasına olanak tanır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Ana noktalar
- Bitkisel ekstraktlardaki toplam fenolik içerik (TPC) tayini için kullanılan Folin–Ciocalteu (F–C) deneyi, askorbik asit (AA) gibi indirgeyici maddelerin girişimi nedeniyle sıklıkla TPC'yi aşırı tahmin eder.
- F–C deneyi özgüllüğünü iyileştirmeye yönelik mevcut yöntemler arasında katı faz ekstraksiyonu, düzeltilmiş TPC hesaplamaları ve oksidatif ön işlemler yer alır.
- F–C deneyi prosedüründe yapılan yeni ve basit bir modifikasyon, TPC ve AA indirgeme aktivitesinin eş zamanlı olarak ölçülmesini sağlar.
- Bu modifiye edilmiş deney, daha doğru tahminler sağlayan düzeltilmiş bir TPC değerinin hesaplanmasına olanak tanır.
Yapay zekâ ile başlık ve abstract'tan üretildi; tam metin okunmaz.
Özet (abstract)
This study presents a review of the Folin–Ciocalteu (F–C) assay for total phenolic content (TPC) determinations and describes different approaches to improve its specificity. Phenolics are regarded as the molecules with the highest potential to neutralize free radicals. Therefore, their quantification is a common practice in different areas of food research. However, when determining TPC in plant food extracts, the presence of reducing interferants [ascorbic acid (AA)] produces inaccurate estimations of TPC values. Different methodologies have been proposed to improve the specificity of the F–C assay. These methodologies include: (i) the use of solid phase extraction (SPE) cartridges to separate interferants from phenolics; (ii) the calculation of a corrected TPC value based on the AA reducing activity present in the extract; and (iii) the pre-treatment of extracts with oxidative agents prior to TPC quantification. These methods are described in detail in the present study. Likewise, their advantages and disadvantages are discussed based on new experimental data. A simple modification of the F–C assay procedure is proposed to quantify both the TPC value and the AA reducing activity in plant food extracts. Values obtained by the modified F–C assay can be used to estimate a corrected TPC value.
Yazarların özeti; kaynağından alınmıştır. Analytical Methods, 2013 · DOI ↗
Ücretsiz hesapla devam et
Makaleye Sor ile bu makaleye günde 3 soru ücretsiz; makaleyi kaydet, kaynakçasını al, ilgi alanına göre her gün yeni özetler. Çıkarımlar Premium.
Web'de ücretsiz devam etGoogle ya da Apple hesabınla giriş; kart istemez. Bu makaleye geri dönersin.
Telefonda:
Alan: Biyokimya (Tıp)
BiochemistryMedicine